بیمه درمانی کانادا؛ چه چیزهایی واقعاً رایگان است و برای چه خدماتی باید از جیب هزینه کنید؟
بسیاری از تازه واردان به کانادا تصور میکنند که کارت سلامت استانی (مانند کارت OHIP در انتاریو) تمام هزینههای درمانی را پوشش میدهد، اما واقعیت این است که سیستم درمان همگانی کانادا، هرچند گسترده و پیشرفته است، همه خدمات پزشکی را رایگان ارائه نمیکند. در نتیجه، بسیاری از افراد هر سال صدها یا حتی هزاران دلار از جیب خود برای برخی خدمات درمانی پرداخت میکنند.
در کانادا، خدماتی که «از نظر پزشکی ضروری» تشخیص داده شوند معمولاً تحت پوشش بیمه درمانی استانی قرار دارند. این خدمات شامل ویزیت پزشکان عمومی و متخصص، بستری در بیمارستان، جراحیهای ضروری، خدمات اورژانس، آزمایشهای تشخیصی مانند آزمایش خون، سیتیاسکن، امآرآی و درمانهای مهمی مانند شیمیدرمانی میشود. شهروندان و افراد واجد شرایط معمولاً برای این خدمات هزینه مستقیمی پرداخت نمیکنند.
اما شکافهای مهمی در این پوشش وجود دارد. دندانپزشکی یکی از بزرگترین مواردی است که معمولاً تحت پوشش بیمه عمومی قرار نمیگیرد، مگر در شرایط خاص یا جراحیهای انجامشده در بیمارستان. همچنین بسیاری از داروهای تجویزی که خارج از بیمارستان مصرف میشوند، هزینه عینک و لنز، خدمات بیناییسنجی، فیزیوتراپی، ماساژ درمانی، کایروپراکتیک و مشاوره روانشناسی اغلب باید از طریق بیمه خصوصی یا از جیب فرد پرداخت شوند.
به همین دلیل، بسیاری از کارفرمایان برای کارکنان خود بیمه تکمیلی ارائه میکنند. این بیمهها معمولاً هزینه داروها، خدمات دندانپزشکی، بینایی، فیزیوتراپی و برخی درمانهای مکمل را تا سقف مشخصی پوشش میدهند. افرادی که بیمه شرکتی ندارند، میتوانند بیمه خصوصی خریداری کنند. هزینه این بیمهها بسته به سن، وضعیت سلامت و میزان پوشش موردنظر متفاوت است و میتواند از حدود ۶۰ دلار در ماه برای پوششهای پایه تا بیش از ۳۰۰ دلار برای سالمندان یا طرحهای جامعتر برسد.
نکته مهم این است که «درمان همگانی» در کانادا به معنای «رایگان بودن همه خدمات درمانی» نیست. اگرچه هزینههای بزرگ و حیاتی درمانی توسط دولت پوشش داده میشود، اما بسیاری از خدمات روزمره مانند دندانپزشکی، داروهای نسخهای و مراقبتهای بینایی همچنان میتوانند بار مالی قابلتوجهی برای خانوادهها ایجاد کنند. به همین دلیل، داشتن بیمه تکمیلی برای بسیاری از کاناداییها یک ضرورت محسوب میشود.
