بحران مراقبت از سالمندان در کانادا؛ وقتی بار سنگین درمان روی دوش خانوادهها میافتد
سیستم درمانی کانادا دیگر فقط با کمبود ظرفیت روبهرو نیست؛ این بحران هر روز بیشتر به خانوادههایی منتقل میشود که مجبورند بخش بزرگی از مراقبت از سالمندان خود را شخصاً بر عهده بگیرند.
در حال حاضر، حدود یک نفر از هر شش کانادایی پزشک خانواده ندارد و کمتر از نیمی از مردم میتوانند در همان روز یا روز بعد به ارائهدهنده خدمات مراقبتهای اولیه دسترسی پیدا کنند. اورژانسهای بیمارستانی که خود با کمبود نیروی انسانی مواجهاند، زیر فشار بیماران قرار گرفتهاند؛ هم بیمارانی که واقعاً به مراقبت فوری نیاز دارند و هم افرادی که اگر زودتر به خدمات پزشکی دسترسی پیدا میکردند، شاید کارشان به اورژانس نمیکشید.
وقتی بیمار بهجای تخت، راهرو نصیبش میشود
یکی از نشانههای نگرانکننده این بحران، پدیدهای است که به آن مراقبت درمانی در راهرو (Hallway Healthcare) گفته میشود؛ یعنی بیمار به دلیل نبود تخت، در راهرو و فضاهای نامناسب بیمارستان تحت درمان قرار میگیرد.
کمبود پزشک و پرستار میتواند زمان انتظار را طولانیتر کند و در مورد سالمندان، چنین تأخیرهایی گاهی پیامدهای جدی دارد. سالمندی که برای دریافت مراقبت مناسب ساعتها در محیط نامناسب منتظر میماند، نهتنها از نظر جسمی، بلکه از نظر روحی نیز آسیب می بیند.
روایت دردناک یک پسر از مادر سالمندش
آنتونی کوئین، رئیس انجمن Canadian Association of Retired Persons (CARP)، این وضعیت را از نزدیک تجربه کرده است. او در بازدید از مادرش در بیمارستان، با صحنهای مواجه شد که به گفته خودش برای یک فرزند بسیار دردناک بود: مادر سالمندش روی تختی که به ادرار آلوده شده بود نشسته بود، در حالی که خمیده و خسته بود و سینی غذا روی بدنش قرار داشت؛ بدون حتی یک نوشیدنی برای خوردن، زیر نورهای فلورسنت و در میان رفتوآمد برانکاردها.
او این تجربه را نماد از بین رفتن شأن و کرامت سالمندان در سیستم درمانی توصیف کرد.
کانادا دههها برای نسلی که اکنون به دوران سالمندی رسیده، مدارس، محلهها و زیرساختهای اجتماعی ایجاد کرده است؛ اما به نظر میرسد سیستم مراقبتهای درمانی و سالمندی همگام با افزایش نیازها توسعه نیافته است و خانوادهها بیش از گذشته مجبور میشوند نقش مراقب، پیگیر درمان، همراه بیمار و حتی مدافع حقوق سالمندان را بر عهده بگیرند.
