زنگ خطر مغز: 11 نشانه عصبی که اگر نادیده بگیرید، دیر می‌شود

بیماری‌های عصبی طیف بسیار گسترده‌ای دارند؛ از سکته مغزی و صرع گرفته تا آلزایمر، پارکینسون، اختلالات عضلانی، مشکلات خواب و حتی تغییرات رفتاری. متخصصان مغز و اعصاب تأکید می‌کنند که یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات بیماران، نادیده گرفتن علائم اولیه و نسبت دادن آن‌ها به سن، خستگی یا مشکلات موقتی است. در حالی که سیستم عصبی تقریباً در تمام بدن حضور دارد و هر اختلال کوچک می‌تواند نشانه مشکلی جدی‌تر باشد.

یکی از علائمی که هرگز نباید نادیده گرفته شود، دوبینی ناگهانی در یک چشم است؛ نشانه‌ای که می‌تواند به سکته، ام اس، تومور مغزی یا عفونت مغز مرتبط باشد و نیاز به بررسی فوری دارد. 

ضعف در یک دست یا پا نیز هشدار مهمی است. بسیاری آن را «گرفتگی عصب» تصور می‌کنند، اما این ضعف می‌تواند ناشی از سکته، التهاب مغز یا بیماری‌های عصبی پیشرونده باشد.

بی‌واکنش شدن کوتاه‌مدت، خیره شدن ناگهانی یا «گم شدن چند ثانیه‌ای» از زمان، اغلب با تشنج‌های لوب گیجگاهی ارتباط دارد؛ حالتی که گاهی فقط اطرافیان متوجه آن می‌شوند. 

اختلال در گفتار، چه به شکل لکنت، کندی، ناتوانی در پیدا کردن کلمات یا درک حرف دیگران، از نشانه‌های کلاسیک سکته مغزی است و نباید حتی لحظه‌ای به تعویق بیفتد.

سردردی که ناگهانی، بسیار شدید و هنگام فعالیت بدنی آغاز می‌شود، می‌تواند نشانه خونریزی یا سکته باشد. 

بی‌حسی مداوم در انگشتان دست یا پا معمولاً به معنای آسیب عصب است و با گزگز ساده تفاوت دارد. 

تکرار غیرعادی حس دژاوو نیز می‌تواند هشدار تشنج باشد. دشواری مداوم در بلند شدن از صندلی، تغییرات غیرعادی صدا، پرش‌های مداوم عضلات در یک نقطه خاص، و همچنین تغییرات ناگهانی شخصیت مانند بدبینی شدید، پرحرفی غیرمعمول یا انزوا، همگی می‌توانند نشانه بیماری‌های جدی مغز و اعصاب یا انواع زوال عقل باشند.