کانادا به ۴۶۹ هزار خانه در سال نیاز دارد؛ کدام شهرها بیشتر از همه عقب مانده‌اند؟
بر اساس تازه‌ترین گزارش شرکت وام و مسکن کانادا (CMHC) ، این کشور برای بازگرداندن مقرون بصرفگی مسکن به سطح پیش از همه‌گیری تا سال ۲۰۳۶، باید سالانه بین ۴۱۷ هزار تا ۴۶۹ هزار واحد مسکونی جدید بسازد. با این حال، روند فعلی ساخت‌وساز بسیار پایین‌تر از این میزان است و کانادا همچنان با کمبود سالانه حدود ۱۸۷ هزار تا ۲۳۸ هزار خانه روبه‌روست.
گزارش CMHC نشان می‌دهد مشکل فقط تعداد خانه‌ها نیست؛ نوع خانه‌هایی که ساخته می‌شوند نیز اهمیت زیادی دارد. در بسیاری از شهرهای بزرگ، بخش عمده ساخت‌وساز جدید به واحدهای اجاره‌ای اختصاص یافته، در حالی که ساخت خانه‌های مناسب برای مالکیت، به‌ویژه کاندومینیوم‌ها، کاهش چشمگیری داشته است.
در تورنتو، شکاف عرضه سالانه برای رسیدن به سطح سال ۲۰۱۹ حدود ۲۰ تا ۲۶ هزار واحد برآورد شده است. اگرچه کاهش قیمت‌ها تا حدی شکاف مسکن این شهر را نسبت به سال گذشته کمتر کرده، ساخت کاندو به‌شدت ضعیف شده و می‌تواند گزینه‌های خرید مسکن را در آینده محدود کند.
مونترال با یکی از بزرگ‌ترین شکاف‌ها روبه‌روست؛ این شهر برای رسیدن به هدف موردنظر سالانه به حدود ۶۴ تا ۷۸ هزار واحد نیاز دارد، در حالی که میزان ساخت‌وساز پیش‌بینی‌شده کمتر است.
در اتاوا شکاف سالانه حدود ۲۲ تا ۲۷ هزار واحد است.
در ونکوور، شکاف کوچک‌تر و حدود ۵ تا ۷ هزار واحد در سال است، اما کاهش ساخت کاندومینیوم نگرانی مهمی برای بازار مالکیت محسوب می‌شود.
شرایط در کلگری متفاوت است. این شهر با افزایش ساخت‌وساز توانسته شکاف را تقریباً نصف کند و اکنون کمبود سالانه حدود ۴ تا ۵ هزار واحد برآورد می‌شود.
ادمونتون تنها بازار بزرگ کاناداست که در آن ساخت‌وساز تا حد زیادی همگام با رشد جمعیت پیش رفته است.
با وجود کاهش رشد جمعیت در کوتاه‌مدت، ساخت‌وساز ممکن است حتی سریع‌تر از تقاضا کاهش پیدا کند. هزینه بالای ساخت، شرایط دشوار تأمین مالی و ضعف بازار کاندو از مهم‌ترین موانع هستند.
اگر ساخت خانه در سال‌های آینده ادامه پیدا نکند، با بازگشت تقاضا، کمبود مسکن می‌تواند دوباره شدیدتر شود.
