آشپزی به سبک نئاندرتالها؛ آزمایشی که راز شکست آنها از انسان خردمند را فاش کرد
دانشمندان با بازسازی روش آشپزی نئاندرتالها به نتیجهای رسیدند که میتواند توضیح دهد چرا این گونه انسانی در نهایت از «هومو ساپینس» یا انسان خردمند عقب افتاد و منقرض شد. نئاندرتالها حدود ۴۰۰ هزار تا ۴۰ هزار سال پیش در اروپا و بخشهایی از آسیای غربی زندگی میکردند. آنها بدنهایی مقاوم در برابر سرما داشتند و برای بقا به آتشهای دائمی و غذاهای شکارشده وابسته بودند.
در یک پروژه تازه که در نشریه Frontiers in Environmental Archaeology منتشر شد، پژوهشگران تلاش کردند شرایط واقعی آشپزی نئاندرتالها را بازسازی کنند. آنها با استفاده از آتشهای روباز، ابزارهای سنگی ابتدایی و گوشت حیوانات وحشی، فرآیند پختوپز را همانگونه که نئاندرتالها انجام میدادند، تکرار کردند.
نتیجه آزمایشها نشان داد که کنترل دمای آتش برای نئاندرتالها بسیار دشوار بوده است. برخی بخشهای غذا کاملاً پخته میشدند، در حالی که قسمتهای دیگر نیمپز باقی میماندند. این مشکل باعث میشد انگلها، میکروبها و سموم طبیعی موجود در ریشههای گیاهی یا گوشت حیوانات زنده بمانند و سلامت آنها را تهدید کنند.
پژوهشگران دریافتند بعضی ریشههای وحشی فقط در دمای بالا بیخطر میشدند و اگر حرارت کمی افت میکرد، مواد سمی در آنها باقی میماند. همچنین گوشتهای ضخیم حیوانات وحشی در بخشهای داخلی خود میتوانستند حامل انگلهای خطرناک باشند.
مشکل فقط غذا نبود. چوبهایی که در غارها میسوختند، دود غلیظ و ذرات سمی تولید میکردند. آثار این ذرات حتی در جرم دندان نئاندرتالها پیدا شده است؛ نشانهای از قرار گرفتن طولانیمدت در معرض دود و آلودگی.
بررسی استخوانها و دندانهای نئاندرتالها نیز نشانههایی از التهاب مزمن، سوءتغذیه و دورههای کمبود غذا را آشکار کرده است. دانشمندان معتقدند رژیم غذایی پرخطر، آتشهای غیرقابل کنترل و دشواری یافتن غذای سالم، فشار شدیدی بر بدن آنها وارد میکرد.
