سقوط طبقه متوسط: بیش از یک نفر از هر ده کانادایی زیر خط فقر

کانادایی‌ها در سراسر کشور بیش از هر زمان دیگری برای تأمین هزینه‌های زندگی با مشکل مواجه شده‌اند و گزارش جدید اداره آمار کانادا این واقعیت را تأیید می‌کند.

طبق  تازه‌ترین داده‌های درآمدی (2024)، حدود ۱۱ درصد از جمعیت کانادا زیر خط فقر زندگی می‌کنند؛ رقمی که در مقایسه با سال ۲۰۲۰ که تنها ۷ درصد بود، افزایش چشمگیری داشته است. این یعنی حدود ۴.۵ میلیون کانادایی اکنون در فقر به سر می‌برند.

اداره آمار کانادا فقر را با استفاده از شاخص هزینه سبد معیشت  (MBM) اندازه‌گیری می‌کند. در این روش، اگر یک خانواده نتواند هزینه یک سبد مشخص از کالاها و خدمات ضروری، شامل غذا، پوشاک، مسکن، حمل‌ونقل و سایر هزینه‌های پایه، را تأمین کند، زیر خط فقر محسوب می‌شود. 

برای مثال، در سال ۲۰۲۴ یک خانواده چهارنفره در تورنتو باید حداقل ۶۱٬۷۶۳ دلار درآمد داشته باشد تا بالاتر از خط فقر قرار گیرد. این رقم در ونکوور ۶۴٬۳۵۱ دلار، در کلگری ۵۷٬۸۴۰ دلار و در مونترال ۴۹٬۲۴۴ دلار است.

از نظر جغرافیایی، بیشترین نرخ فقر در مناطق شمالی کشور دیده می‌شود. نوناووت  با نرخ ۳۱.۷ درصد در صدر قرار دارد. پس از آن، بریتیش کلمبیا با ۱۳ درصد و انتاریو با ۱۲.۵ درصد قرار دارند، در حالی که کبک با ۷ درصد کمترین میزان فقر را دارد.

بر اساس مدل  MBM، فقر مستقیماً به سطح درآمد بستگی دارد، اما افزایش شدید هزینه‌ها، به‌ویژه در حوزه‌های ضروری مانند غذا و مسکن، شرایط را دشوارتر کرده است.

از سال ۲۰۲۰ تاکنون، نرخ تورم کلی حدود ۲۰ درصد افزایش یافته است. در برخی دوره‌ها، مانند دوران همه‌گیری کووید-19، حتی دستمزد واقعی ساعتی نیز حدود ۵ درصد کاهش یافت. این کاهش قدرت خرید، توانایی مردم برای تأمین نیازهای اساسی را تضعیف کرده است.

هزینه کالاهای اساسی سریع‌تر از میانگین تورم افزایش یافته است. برای نمونه، پیش‌بینی می‌شود یک خانواده چهارنفره در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۷٬۵۷۱ دلار برای غذا هزینه کند. رقمی که حدود 27 درصد بالاتر از سال 2021 است. 

در کنار آن، هزینه مسکن، شامل اجاره، اقساط وام، مالیات و خدمات شهری نیز بین سال های 2020 تا 2025  حدود ۲۸.۵ درصد رشد داشته‌اند.