راحتی دیجیتال و ارتباطات انسانی از دست رفته با حذف خرید حضوری و انجام کارها با یک کلیک!
مقاله بررسی میکند که چگونه راحتیهای دیجیتال مانند خرید آنلاین و خدمات یککلیکی، اگرچه وقت را ذخیره میکنند، اما ارتباطات انسانی و تجربههای اجتماعی واقعی را کاهش دادهاند.
پیشرفت فناوری بسیاری از کارهای روزمره مانند خرید مواد غذایی، پرداخت قبوض، انجام امور بانکی و تهیه دارو را به چند کلیک ساده تبدیل کرده است. دیگر نیازی نیست برای خرید به فروشگاه برویم، در صف بانک بایستیم یا برای سفارش غذا از خانه خارج شویم. اما آیا این راحتی بیشتر واقعاً زندگی ما را بهتر کرده است؟
گیب بولارد، نویسنده کتاب Against Convenience و نویسنده این مقاله معتقد است در کنار حذف زحمت کارهای روزمره، چیزی ارزشمند را نیز از دست دادهایم: ارتباطات انسانی، تجربههای اجتماعی و فرصت حضور در دنیای واقعی.
در گذشته، انجام کارهای معمولی بهانهای برای بیرون رفتن از خانه بود. خرید از فروشگاه، رفتن به بانک یا توقف در یک کافه، فرصت برخورد با افراد غریبه، گفتوگوی کوتاه با فروشنده و حتی ملاقات اتفاقی با دوستان را فراهم میکرد. امروز بسیاری از این تعاملات جای خود را به سفارشهای اینترنتی و پرداختهای یککلیکی دادهاند.
به گفته دکتر گیلیان سندستروم، استاد روانشناسی دانشگاه ساسکس، تحقیقات نشان میدهد افرادی که تعاملات اجتماعی متنوعتری دارند، از احوالپرسی ساده با غریبهها گرفته تا گفتوگو با دوستان، معمولاً شادتر هستند. او هشدار میدهد که ماندن در فضای شخصی و دریافت همه خدمات از طریق اینترنت، نوعی احساس کاذب کنترل و استقلال ایجاد میکند.
از سوی دیگر، ارتباطات مجازی نیز جایگزین کاملی برای روابط واقعی نیستند. دیدن صدها نفر در اینستاگرام و تیکتاک لزوماً به معنای ارتباط اجتماعی نیست؛ زیرا این روابط اغلب یکطرفهاند. پیامک و تماس تصویری هم نمیتوانند تمام احساسات و زبان بدن افراد را منتقل کنند.
گسترش خرید اینترنتی همچنین به کسبوکارهای محلی، کافهها و فضاهایی که زمانی محل معاشرت مردم بودند آسیب زده است. بسیاری از رستورانها اکنون بیشتر به سفارشهای آنلاین و پیکها توجه میکنند و حتی برخی آشپزخانهها صرفاً برای تحویل غذا فعالیت دارند.
نویسنده تأکید میکند که کارهای حضوری همیشه جذاب نبودند، اما زندگی واقعی با اتفاقات غیرمنتظره، برخوردهای تصادفی و تجربههای تازه همراه بود؛ چیزهایی که در زندگی محدود به صفحهنمایش کمتر پیدا میشوند.
فناوری قرار بود در وقت ما صرفهجویی کند تا زندگی بهتری داشته باشیم، اما اگر تمام وقت آزادمان را هم صرف تماشای صفحهنمایش کنیم، شاید راحتتر زندگی کنیم، ولی لزوماً شادتر و اجتماعیتر نخواهیم بود.