چرا بعضی فرزندان برای همیشه رابطه خود را با والدین قطع میکنند؟
برخی فرزندان به دلایل متعددی مانند خشونت در کودکی، بیتوجهی عاطفی و اختلاف در ارزشها، رابطه خود را با والدین قطع میکنند. عدم پذیرش اشتباهات گذشته و کنترل بیش از حد نیز از عوامل مهم این گسست است.
عکس: Mike Scheid / Unsplash
رابطه میان والدین و فرزندان همیشه ساده و بیدردسر نیست. گاهی با بزرگ شدن فرزندان و ورود آنها به دوران بزرگسالی، فاصلهای عاطفی میان دو نسل شکل میگیرد که بهتدریج عمیقتر میشود و حتی ممکن است به قطع کامل ارتباط منجر شود. برخلاف تصور عمومی، این تصمیم همیشه از سر لجبازی یا ناسپاسی نیست؛ در بسیاری از موارد، نتیجه سالها رنج، ناامیدی و تجربههای تلخ خانوادگی است.
یکی از مهمترین دلایل، خشونت جسمی یا روانی و بیتوجهی عاطفی در دوران کودکی است. زخمهای ناشی از چنین رفتارهایی ممکن است حتی پس از گذشت سالها التیام نیابند. انتقادهای دائمی، تحقیر و مقایسه کردن فرزندان نیز بهتدریج اعتمادبهنفس آنها را از بین میبرد و احساس بیارزشی ایجاد میکند.
نبود حمایت عاطفی و حضور نداشتن والدین در لحظات مهم زندگی، دلیل دیگری برای سرد شدن روابط است. فرزندانی که بارها احساس کردهاند در مشکلات و موفقیتهایشان تنها ماندهاند، ممکن است در بزرگسالی دیگر تلاشی برای حفظ این رابطه نکنند.
اختلاف در باورها، ارزشها و سبک زندگی نیز میتواند فاصله میان دو نسل را افزایش دهد؛ بهویژه زمانی که والدین حاضر نیستند انتخابهای مستقل فرزندانشان را بپذیرند. اعتیاد والدین، رفتارهای سمی، ایجاد تنش و دخالت در روابط شخصی فرزندان نیز از عوامل مهم فروپاشی پیوندهای خانوادگی هستند.
بسیاری از اختلافها ریشه در گذشته دارند. وقتی والدین اشتباهات دوران کودکی را نمیپذیرند، عذرخواهی نمیکنند یا حاضر به جبران آسیبهای گذشته نیستند، خشم و دلخوری فرزندان ممکن است برای سالها باقی بماند.
کنترل بیش از حد زندگی فرزندان بزرگسال، بیاحترامی به حریم خصوصی، دخالت در تصمیمهای شخصی و استفاده از کمک مالی بهعنوان وسیلهای برای اعمال قدرت نیز میتواند رابطه را به بنبست بکشاند. تبعیض میان فرزندان و ترجیح آشکار یکی بر دیگری، همچنین برآورده نشدن نیازهای عاطفی و ناتوانی والدین در ابراز محبت، از دیگر عوامل فاصله گرفتن فرزندان است.
با صاحب فرزند شدن نسل جدید، اختلاف بر سر شیوه تربیت نوهها نیز ممکن است به درگیریهای جدی منجر شود. مشکلات روانی درماننشده والدین، نپذیرفتن تغییرات شخصیتی و استقلال فرزندان و همچنین آسیبهای روحی و روانی حلنشده خانوادگی، از دیگر دلایل این گسست هستند.