حداقل دستمزد در برابر هزینه واقعی زندگی؛ شکافی که میلیون‌ها کانادایی را زیر فشار گذاشته است

با دریافت حقوق شاید برای لحظه‌ای احساس آسودگی کنیم، اما اجاره‌خانه، مواد غذایی، حمل‌ونقل و هزینه نگهداری از کودکان به‌سرعت بخش بزرگی از درآمد را می‌بلعند. در کانادا، فاصله میان حداقل دستمزدی که کارفرما قانوناً موظف به پرداخت آن است و درآمد موردنیاز برای تأمین یک زندگی قابل‌قبول، در بسیاری از مناطق چشمگیر است.
حداقل دستمزد با دستمزد مکفی برای زندگی چه تفاوتی دارد؟
حداقل دستمزد، پایین‌ترین میزان حقوق ساعتی است که کارفرما طبق قانون می‌تواند به کارکنان بپردازد. استان‌ها و قلمروهای کانادا نرخ‌های خود را تعیین می‌کنند و برای برخی مشاغل تحت نظارت فدرال نیز حداقل دستمزد جداگانه‌ای وجود دارد.
دستمزد مکفی برای زندگی یا Living Wage درآمد ساعتی موردنیاز برای تأمین نیازهای اساسی، از جمله مسکن، غذا و حمل‌ونقل، و برخورداری از حداقلی از امکانات اجتماعی و خانوادگی است. این رقم معمولاً بر اساس هزینه‌های هر شهر محاسبه می‌شود و الزام قانونی برای کارفرمایان ایجاد نمی‌کند.
حداقل دستمزد بریتیش کلمبیا از اول جون امسال به ۱۸٫۲۵ دلار در ساعت رسید. با این حال، دستمزد مکفی برای زندگی در مترو ونکوور در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۷٫۸۵ دلار بود؛ یعنی فاصله‌ای نزدیک به ۹٫۶۰ دلار در ساعت.
در آلبرتا، حداقل دستمزد ۱۵ دلار است؛ نرخی که از اکتبر ۲۰۱۸ تغییر نکرده است. در کلگری، دستمزد مکفی برای زندگی ۲۶٫۵۰ دلار برآورد شده و این اختلاف به ۱۱٫۵۰ دلار در ساعت می‌رسد.
ساسکاچوان از اول اکتبر ۲۰۲۶ حداقل دستمزد را به ۱۵٫۷۰ دلار افزایش داد، اما دستمزد مورد نیاز در ساسکاتون 18.50 و در رجاینا 18.05 دلار است.
در مانیتوبا نیز این رقم به ۱۶٫۴۰ دلار رسید، درحالی‌که دستمزد مکفی برای زندگی در وینیپگ ۱۹٫۷۷ دلار برآورد شده است.
در کبک، حداقل دستمزد عمومی از اول مه به ۱۶٫۶۰ دلار رسید.
نیوبرانزویک نیز نرخ خود را در آوریل به ۱۵٫۹۰ دلار افزایش داد.
نوا اسکوشیا از اول اکتبر حداقل دستمزد را به ۱۷ دلار رساند، اما دستمزد مورد نیاز برای زندگی در هلیفکس به ۲۹٫۴۰ دلار رسیده است؛ اختلافی معادل ۱۲٫۴۰ دلار در ساعت.
در جزیره پرنس ادوارد، حداقل دستمزد از اکتبر به ۱۷٫۳۰ دلار افزایش یافت، درحالی‌که میانگین دستمزد کافی برای زندگی در استان ۲۲٫۷۷ دلار است. نیوفاندلند و لابرادور نیز حداقل دستمزد را به ۱۶٫۳۵ دلار رساند.
در یوکان، حداقل دستمزد به ۱۸٫۵۱ دلار رسیده است. در مناطق شمال غربی، نرخ اعلام‌شده در سپتامبر ۲۰۲۵ برابر با ۱۶٫۹۵ دلار بود و برای سال ۲۰۲۶ بازبینی آن برنامه‌ریزی شده بود. نوناووت نیز از اول سپتامبر ۲۰۲۶ حداقل دستمزد خود را به حدود ۲۰ دلار افزایش داد.
بااین‌حال، هزینه بالای مسکن، مواد غذایی و سوخت در مناطق شمالی قدرت خرید این دستمزدها را کاهش می‌دهد.