بازنشستگی با ماهی ۱,۵۴۰ دلار در کانادا؛ آیا می‌توان با حقوق CPP و OAS زندگی کرد؟
مقاله بررسی می‌کند که آیا بازنشستگان کانادا می‌توانند با درآمد متوسط ۱,۵۴۰ دلاری از CPP و OAS زندگی کنند، با توجه به هزینه‌های بالا مسکن و راهکارهای افزایش درآمد.
مستمری‌های دولتی کانادا، یعنی برنامه بازنشستگی کانادا (CPP) و کمک‌هزینه سالمندی (OAS)، به‌طور متوسط سالانه حدود ۱۸,۵۰۰ دلار برای بازنشستگان درآمد ایجاد می‌کنند؛ معادل تقریباً ۱,۵۴۰ دلار در ماه. اما با افزایش هزینه اجاره مسکن، مواد غذایی و خدمات ضروری، این پرسش جدی مطرح می‌شود: آیا می‌توان با چنین درآمدی در کانادا زندگی کرد؟
میزان CPP به سابقه اشتغال و حق بیمه پرداختی فرد بستگی دارد. حداکثر مستمری ماهانه CPP در ۶۵ سالگی برای سال ۲۰۲۶ حدود ۱,۵۰۷ دلار است، اما دریافت این مبلغ مستلزم سال‌ها پرداخت حداکثر حق بیمه است. در مقابل، OAS بر اساس مدت اقامت در کانادا محاسبه می‌شود. برای دریافت مستمری کامل، فرد باید پس از ۱۸ سالگی حداقل ۴۰ سال در کانادا زندگی کرده باشد. از ۷۵ سالگی نیز مبلغ OAS به‌طور خودکار ۱۰ درصد افزایش می‌یابد.
اگرچه CPP و OAS مشمول مالیات هستند، اعتبارهای مالیاتی سالمندان می‌توانند فشار مالیاتی را کاهش دهند. بر اساس ارقام مقاله، فردی با درآمد سالانه ۱۸,۵۰۰ دلار ممکن است هیچ مالیات فدرالی پرداخت نکند؛ البته شرایط مالیاتی استانی متفاوت است.
یکی از مهم‌ترین کمک‌های مالی برای سالمندان کم‌درآمد، کمک‌هزینه GIS است که علاوه بر OAS پرداخت می‌شود و مالیات ندارد. یک سالمند مجرد واجد شرایط می‌تواند در سه‌ماهه پایانی سال ۲۰۲۶ حداکثر ماهانه ۱,۱۳۸.۸۹ دلار GIS دریافت کند. بنابراین، سالمندانی که فقط CPP و OAS دارند، ممکن است واجد شرایط دریافت این کمک باشند. ارسال اظهارنامه مالیاتی سالانه برای حفظ این مزایا ضروری است.
کار پاره‌وقت نیز می‌تواند درآمد بازنشستگان را افزایش دهد. در محاسبه GIS، پنج هزار دلار نخست درآمد کاری معاف است و نیمی از ده هزار دلار بعدی نیز محاسبه نمی‌شود.
بزرگ‌ترین مشکل، هزینه مسکن است. متوسط اجاره درخواستی در کانادا در سپتامبر ۲۰۲۶ حدود ۲,۰۳۴ دلار در ماه بود؛ یعنی بیش از کل درآمد سالانه ۱۸,۵۰۰ دلاری مستمری‌ها! البته مستأجرانی که قراردادهای قدیمی‌تر یا مسکن یارانه‌ای دارند، ممکن است هزینه کمتری بپردازند. داشتن خانه بدون وام مسکن، کوچک‌کردن خانه یا اجاره دادن اتاق اضافی نیز می‌تواند شرایط را بهتر کند.
سالمندان واجد شرایط همچنین می‌توانند از طرح مراقبت دندان‌پزشکی کانادا (CDCP) و برنامه‌های استانی مانند GAINS در انتاریو، SAFER در بریتیش کلمبیا و Alberta Seniors Benefit استفاده کنند.
حساب پس‌انداز معاف از مالیات (TFSA) نیز ابزار مفیدی است؛ زیرا برداشت از آن مشمول مالیات نیست و درآمد محسوب‌شده برای محاسبه GIS را افزایش نمی‌دهد.
زمان شروع دریافت مستمری نیز اهمیت زیادی دارد. دریافت CPP از ۶۰ سالگی می‌تواند مستمری را تا ۳۶ درصد کاهش دهد، اما به تعویق انداختن آن تا ۷۰ سالگی، مبلغ ماهانه را تا ۴۲ درصد افزایش می‌دهد. برای OAS نیز تأخیر تا ۷۰ سالگی افزایش حداکثر ۳۶ درصدی به همراه دارد.
