منوعیت موبایل در مدارس ابتدایی تورنتو جواب داد؛ اما چرا در دبیرستانها شکست خورد؟
ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس، یکی از راهکارهای اصلی برای کاهش حواسپرتی دانشآموزان و مقابله با پیامدهای منفی شبکههای اجتماعی بر سلامت روان و یادگیری است. اما تجربه جدید Toronto District School Board (TDSB) نشان میدهد که یک قانون واحد، در مقاطع مختلف نتیجه یکسانی ندارد.
پژوهشگران دانشگاه اتاوا برای بررسی میزان موفقیت سیاست جدید، از ۸۹۲ معلم ابتدایی و ۳۵۰ معلم دبیرستانی در مدارس TDSB نظرسنجی کردند. نتیجه روشن بود: ممنوعیت در مدارس ابتدایی عمدتاً موفق بوده، اما در دبیرستانها با مشکلات جدی در اجرا روبهرو شده است.
TDSB در سال ۲۰۲۴ بار دیگر محدودیت استفاده از تلفن همراه را اجرا کرد. دانشآموزان پایه ششم و پایینتر نباید در تمام ساعات مدرسه به تلفن دسترسی داشته باشند، در حالی که دانشآموزان پایههای ۷ تا ۱۲ فقط در زمان آموزش اجازه استفاده ندارند.
بیش از ۷۰ درصد معلمان ابتدایی گفتند قوانین در مدرسهشان بهطور منظم اجرا میشود؛ این رقم در دبیرستانها تنها ۴۴ درصد بود. همچنین ۵۱ درصد معلمان دبیرستانی اجرای قانون را «بسیار دشوار» دانستند، در حالی که این رقم در مدارس ابتدایی ۲۵ درصد بود.
نتایج حاصل از اجرای منظم قانون نیز قابل توجه است. در مدارس ابتدایی، ۷۵ درصد معلمان کاهش حواسپرتی، ۷۳ درصد تمرکز بیشتر بر یادگیری، ۷۲ درصد کاهش قلدری سایبری و ۶۸ درصد بهبود روابط میان دانشآموزان را گزارش کردند. در دبیرستانها این ارقام بهترتیب ۳۳، ۳۶، ۱۷ و ۳۳ درصد بود.
مشکل اصلی ظاهراً خود تلفن نیست؛ نحوه اجرای قانون است. معلمان دبیرستانی حمایت بسیار کمتری از والدین و مدیران دریافت میکنند و برخی معتقدند مدیران به دلیل نگرانی از واکنش والدین، قوانین را جدی اجرا نمیکنند.
پژوهشگران پیشنهاد میکنند دبیرستانها نیز مانند مدارس ابتدایی، محدودیتهای زنگ تا زنگ و محل نگهداری مشخص برای تلفنها داشته باشند و مسئولیت اجرای قانون بر دوش مدیران باشد، نه معلمان. در کنار آن، همکاری والدین برای ایجاد عادتهای سالم دیجیتال ضروری است.
