پیری ما را نمیکُشد؛ دانشمندان راز واقعی مرگ را فاش کردند
سالهاست وقتی فردی در سنین بسیار بالا از دنیا میرود، میگوییم «بر اثر کهولت سن» یا «مرگ طبیعی» فوت کرده است. اما پژوهش تازه دانشمندان نشان میدهد این توضیح، از نظر پزشکی چندان دقیق نیست. انسانها در واقع بر اثر خودِ پیری نمیمیرند؛ بلکه افزایش سن بدن را در برابر بیماریها و از کار افتادن اندامهای حیاتی آسیبپذیرتر میکند.
مریم کشاورز و دان اِهنینگر از مرکز آلمانی بیماریهای عصبی، با بررسی ۲۴۱۰ گزارش کالبدشکافی، دریافتند که علت مرگ سالمندان تقریباً همیشه به یک بیماری یا اختلال مشخص مربوط است. بیماریهای قلبیوعروقی در صدر قرار دارند: حدود ۳۹ درصد موارد به حمله قلبی، ۳۸ درصد به نارسایی قلبی-ریوی و نزدیک به ۱۸ درصد به سکته مغزی مربوط بوده است. در میان افراد بالای ۸۵ سال که خارج از بیمارستان بهطور ناگهانی جان باختند، مشکلات قلبی در حدود ۷۷ درصد موارد عامل اصلی مرگ بود.
حتی در میان سالمندانی که بیش از ۱۰۰ سال عمر کرده و تا مدت کوتاهی پیش از مرگ سالم به نظر میرسیدند، «پیری» بهعنوان علت مستقیم مرگ ثبت نشد. حدود ۶۸ درصد بر اثر مشکلات قلبیوعروقی و حدود ۲۵ درصد بر اثر نارسایی تنفسی جان باختند.
پژوهشگران همچنین تأکید میکنند که علت مرگ در گونههای مختلف متفاوت است. انسانها بیشتر در اثر بیماری قلبی میمیرند، در حالی که سرطان عامل اصلی مرگ موشهاست و حیوانات دیگر نیز نقاط ضعف زیستی متفاوتی دارند. این موضوع میتواند محدودیت مطالعات ضدپیری روی حیوانات، بهویژه موشها، را آشکار کند.
این یافتهها همچنین ادعاهای مربوط به داروها و روشهای «ضدپیری» را زیر سوال میبرد. افزایش طول عمر یک حیوان لزوماً به معنای کند شدن روند پیری نیست؛ ممکن است یک درمان فقط بیماری خاصی را به تأخیر بیندازد.
به گفته پژوهشگران، پیری بیشتر یک وضعیت افزایشیافته از آسیبپذیری است تا یک علت مستقیم مرگ. در نهایت، چیزی که قلب، ریه، مغز یا اندام دیگری را از کار میاندازد، همان چیزی است که زندگی را پایان میدهد.
