وقتی قوانین تربیتی در خانه مادربزرگ و پدربزرگ به هم میریزد؛ چطور تعادل را حفظ کنیم؟
مهمانی در خانه مادربزرگ و پدربزرگ قرار است فرصتی برای شادی و صمیمیت خانوادگی باشد، اما گاهی تفاوت در فرهنگ، زبان، قوانین و شیوه تربیت کودک میتواند نظم همیشگی والدین را بههم بزند. در چنین شرایطی، ممکن است یکی از والدین ناگهان به «والد اصلی» تبدیل شود و دیگری بیشتر نقش مترجم، میانجی یا مدیر روابط خانوادگی را بر عهده بگیرد.
این مشکل بهویژه در خانوادههای چندفرهنگی یا زمانی که یکی از والدین به زبان خانواده همسر مسلط نیست، بیشتر دیده میشود. برای جلوگیری از این وضعیت، بهتر است والدین پیش از رفتن به مهمانی درباره نحوه تقسیم مسئولیتها توافق کنند. حتی داشتن چند جمله ساده و از پیش تعیینشده مانند «نه، متشکرم»، «ما این کار را اینطور انجام میدهیم» و «لطفاً از هر دوی ما بپرسید» میتواند به حفظ نقش برابر والدین کمک کند. همچنین بهتر است همسر، تصمیم یا مخالفت طرف مقابل را در حضور خانواده خودش تضعیف نکند.
دخالت پدربزرگ و مادربزرگ در تربیت نیز یکی از چالشهای اصلی است. آنها ممکن است از روی محبت یا بر اساس شیوهای که خودشان فرزندانشان را بزرگ کردهاند، هنگام غذا خوردن، بازی یا نظم دادن به کودک وارد عمل شوند. به جای بحث طولانی درباره فلسفه تربیتی، والدین میتوانند یک مرز کوتاه و روشن تعیین کنند؛ برای مثال: «لطفاً اجازه بدهید خودمان این موضوع را حل کنیم.» بهتر است والدِ فرزندِ خانواده نیز در برابر والدین خودش این مرز را مطرح کند.
از سوی دیگر، عدالت در تقسیم وظایف فقط به تعویض پوشک، حمام، خواباندن کودک یا مراقبت مستقیم محدود نمیشود. ترجمه کردن، پاسخ دادن به پرسشهای فامیل، مدیریت حساسیتهای فرهنگی، خرید وسایل مورد تأیید خانواده و حفظ آرامش جمع نیز نوعی «کار» محسوب میشود.
بنابراین، بعد از مهمانی بهتر است زوجها به جای سرزنش یکدیگر، همه مسئولیتها را مرور کنند. هدف، برنده شدن در مسابقه «چه کسی بیشتر کار کرد» نیست؛ بلکه ساختن تیمی است که حتی در میان فشار خانواده و تفاوتهای فرهنگی، همچنان یکدیگر را حمایت میکنند و اجازه نمیدهند نقش والدین از دستشان خارج شود.
