افزایش دستمزدها در کانادا؛ جیب کارگران در کدام استانها پرتر میشود؟
در حالی که هزینههای زندگی در کانادا طی سالهای اخیر بهویژه در بخش مسکن، مواد غذایی و خدمات افزایش چشمگیری داشته، چندین استان کشور با هدف حمایت از شاغلین کم درآمد و هماهنگ شدن دستمزدها با شرایط اقتصادی حداقل دستمزد ساعتی را تغییر دادهاند.
برخلاف برخی کشورها که یک نرخ واحد برای کل کشور تعیین میکنند، در کانادا حداقل دستمزد توسط دولتهای استانی و قلمرویی مشخص میشود. به همین دلیل، تفاوت قابل توجهی میان حقوق پایه کارگران در مناطق مختلف کشور وجود دارد؛ بهگونهای که یک کارگر در یک استان ممکن است چند دلار بیشتر در ساعت نسبت به کارگری در استان دیگر دریافت کند.
نوناووت همچنان بالاترین حداقل دستمزد کانادا را دارد. کارگران این قلمرو اکنون حدود ۱۹٫۷۵ دلار در ساعت دریافت میکنند؛ رقمی که بازتابی از هزینههای بالای زندگی و شرایط خاص اقتصادی در مناطق شمالی کانادا است. پس از آن، یوکان و بریتیش کلمبیا با نرخهایی در حدود ۱۸ دلار در ساعت از جمله مناطق دارای بالاترین حداقل دستمزد در کشور هستند.
در انتاریو، افزایش حداقل دستمزد اهمیت ویژهای دارد، زیرا میلیونها نفر در بخشهایی مانند خردهفروشی، خدمات غذایی، مراقبت از سالمندان و مشاغل خدماتی با این نرخ حقوق کار میکنند. حداقل دستمزد عمومی در این استان افزایش یافته و نرخ آن مطابق برنامههای تعیینشده باز هم تعدیل خواهد شد.
کبک، نوا اسکوشیا، نیوبرانزویک و نیوفاندلند و لابرادور نیز از جمله استانهایی هستند که نرخهای جدید حداقل دستمزد را اجرا کردهاند.
با این حال، افزایش حقوق برای همه به معنای حل کامل مشکلات مالی نیست. رشد هزینههای مسکن، اجارهبها و مواد غذایی همچنان فشار زیادی بر خانوارهای کمدرآمد وارد میکند. حتی با افزایش حداقل دستمزد، بسیاری از کارگران هنوز برای تأمین هزینههای روزمره خود با چالش روبهرو هستند.
از سوی دیگر، برخی صاحبان کسبوکارها معتقدند افزایش سریع دستمزدها میتواند هزینههای عملیاتی شرکتها، بهویژه کسبوکارهای کوچک، را افزایش دهد و احتمالاً باعث بالا رفتن قیمت کالاها یا کاهش فرصتهای شغلی شود.
در مقابل، حامیان افزایش حداقل دستمزد میگویند کارگرانی که تماموقت کار میکنند باید بتوانند هزینههای اساسی زندگی خود را تأمین کنند و افزایش حقوق پایه یکی از راههای کاهش فشار اقتصادی بر خانوادههاست.
