همه نوشیدنیهای الکلی یکسان نیستند؛ کدام خطرناکتر است و کدام ریسک مرگ را کاهش میدهد؟
مطالعهای جدید نشان میدهد نوع نوشیدنی الکلی، علاوه بر میزان مصرف، نقش مهمی در خطر مرگ ناشی از بیماریهای مزمن دارد. پس از مصرف الکل، بدن آن را به مادهای سمی به نام «استالدئید» تبدیل میکند که میتواند به DNA و بافتها آسیب زده و باعث التهاب، تضعیف سیستم ایمنی و اختلالات هورمونی شود. این ماده بهعنوان یک عامل بالقوه سرطانزا شناخته میشود.
در این تحقیق که روی بیش از ۳۴۰ هزار بزرگسال بریتانیایی انجام شده، مشخص شد کاهش مصرف الکل بهطور کلی با بهبود سلامت همراه است؛ موضوعی که با توصیههای سازمانهای بهداشتی مانند سازمان جهانی بهداشت همراستا است، چرا که این نهادها معتقدند هیچ میزان «ایمنی» برای مصرف الکل وجود ندارد.
اما یافته مهمتر این بود که نوع نوشیدنی اهمیت دارد. مصرف نوشیدنیهایی مانند مشروبات الکلی سنگین (اسپیریتها)، آبجو و سیدر حتی در مقادیر کم تا متوسط، با افزایش خطر مرگ بهویژه از بیماریهای قلبی و سرطان مرتبط بود. در مقابل، مصرف متوسط شراب (حدود یک تا سه لیوان در روز) با کاهش قابلتوجه خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی همراه بود.
بر اساس نتایج، افرادی که بهطور متوسط شراب مصرف میکردند، ۲۱ درصد کمتر در معرض مرگ ناشی از بیماری قلبی بودند. در حالی که مصرف کم سایر نوشیدنیها مانند آبجو و اسپیریتها با ۹ درصد افزایش خطر مرگ همراه بود.
کارشناسان معتقدند وجود ترکیباتی مانند پلیفنولها و آنتیاکسیدانها در شراب بهویژه شراب قرمز ممکن است اثر محافظتی داشته باشد. همچنین سبک زندگی مرتبط با مصرف شراب، مانند رژیم مدیترانهای، میتواند در این تفاوت نقش داشته باشد.
با این حال، برخی متخصصان هشدار دادهاند که این نتایج هنوز قطعی نیست و تأکید کردهاند که عامل اصلی خطر، خود الکل است، نه نوع نوشیدنی.
