شش ساعت خواب؟ این کافی نیست!

کارشناسان خواب توصیه می‌کنند بزرگسالان هر شب بین هفت تا نه ساعت بخوابند. این اعداد نه تصادفی هستند و نه تنها برای استراحت؛ تحقیقات دانشگاه کمبریج نشان داده کسانی که هفت ساعت خواب منظم دارند، کمتر در معرض بیماری‌های قلبی، دیابت و مشکلات روانی قرار می‌گیرند و ذهن و حافظه‌شان بهتر کار می‌کند.

اما اگر فقط شش ساعت بخوابیم چه؟ پیامدهای کوتاه‌مدت خود را سریع نشان می‌دهند: خلق‌وخوی بد، تحریک‌پذیری و اضطراب بیشتر. کمبود خواب باعث می‌شود واکنش‌های ما تندتر، حساس‌تر و احساسی‌تر شوند. مغز ما، که در طول تکامل برای بیداری در برابر خطرات ساخته شده، به خواب کم با حالت هشدار بیش‌ازحد پاسخ می‌دهد. تمرکز، یادگیری و تصمیم‌گیری منطقی نیز شدیداً تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

پیامدهای طولانی‌مدت حتی جدی‌تر هستند. تحقیقات متعدد نشان می‌دهند که کم‌خوابی مزمن احتمال چاقی، دیابت نوع 2، ضعف سیستم ایمنی، آلزایمر، مشکلات کلیوی و بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. خواب کمتر از پنج ساعت، خطر دیابت را تا سه برابر بیشتر می‌کند و افراد کم‌خواب بیشتر در معرض عفونت‌ها و سرماخوردگی هستند. خطر آلزایمر تقریباً 70 درصد افزایش می‌یابد و فشار خون و سطح هورمون‌های استرس بالا می‌رود. حتی زنان با کمتر از چهار ساعت خواب شبانه، دو برابر بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی قرار دارند.

خبر خوب؟ بسیاری از این اثرات با بهبود خواب قابل جبران هستند. تنظیم ساعت خواب، کاهش استفاده از گوشی و نوشیدنی‌های کافئین‌دار، و ایجاد محیطی آرام و تاریک، می‌تواند کیفیت خواب را بهبود دهد و سلامت ذهن و بدن را بازگرداند.

به‌طور خلاصه، شش ساعت خواب شاید امروز کافی به نظر برسد، اما بدن و مغز شما برای عملکرد بهتر و پیشگیری از بیماری‌ها، به هفت تا نه ساعت خواب باکیفیت نیاز دارند. خواب خوب، سرمایه‌ای است که نمی‌توان با چند ساعت اضافه روزانه جایگزین کرد.