امید یا خوشبختی: کدام یک زندگیتان را واقعاً معنا میبخشد؟
تحقیقات اخیر دانشگاه میزوری نشان میدهد که امید میتواند از خوشبختی و حتی شکرگزاری برای سلامت روان و تجربه معنا در زندگی مهمتر باشد. این مطالعه که شامل شش آزمایش با بیش از 2300 شرکتکننده بود، نشان داد امید یک احساس مثبت مستقل است که مستقیماً به احساس معنا در زندگی کمک میکند و حتی بیش از خوشبختی افراد را به پیش میبرد.
لارا کینگ، استاد روانشناسی و یکی از اعضای تیم تحقیق، میگوید: تجربه زندگی معنادار، پایهای برای همه چیزهای خوب در زندگی است و امید یکی از عواملی است که این معنا را ایجاد میکند. مگان ادواردز، پژوهشگر ارشد دانشگاه دوک، توضیح میدهد که امید فراتر از یک فرآیند شناختی برای رسیدن به اهداف است و یک تجربه احساسی حیاتی است که معنای زندگی را غنیتر میکند و میتواند رفاه روانی را بهبود دهد.
مطالعات نشان میدهد خوشبختی یک احساس لحظهای است که ممکن است با رخ دادن اتفاقات ناخوشایند جای خود را به سایر احساسات بدهد، و شکرگزاری بیشتر به گذشته مربوط است و تأثیر زیادی بر زمان حال ندارد. در مقابل، امید مبتنی بر باور به تغییر و آیندهای بهتر است و با هدفگذاری، انگیزه و برنامهریزی برای دستیابی به اهداف پیوند دارد.
محققان توصیه میکنند که برای افزایش امید، باید لحظات مثبت، حتی کوچک، را ارج نهاد، رشد و پتانسیل خود و دیگران را قدر دانست و در شرایط نامطمئن، فرصتها را غنیمت شمرد. فعالیتهایی مانند تربیت فرزند یا کاشتن درخت نماد آینده و رشد هستند و در زمانهای دشوار، احساس پیشرفت و معنا را تقویت میکنند.
لارا کینگ و مگان ادواردز تأکید میکنند که امید نه تنها سلامت روان را تقویت میکند، بلکه به سلامت جسم نیز کمک میکند و با کاهش بیماریهای مزمن و حتی کاهش نرخ مرگومیر همراه است. به عبارت دیگر، امید، کلید حرکت رو به جلو و یافتن معنا در زندگی است، حتی در سختترین زمانها.
