چرا هزاران مادر از قاتل 3 فرزندش حمایت میکنند؟ پرونده تلخ لیندسی کلنسی و بحران سلامت روان!

کلنسی، مادری ۳۶ ساله، متهم است که در سال ۲۰۲۳ سه فرزند خردسال خود (کورا ۵ ساله، داسن ۳ ساله و کالان ۸ ماهه) را در خانه خود به قتل رسانده و سپس با بیرون پریدن از پنجره طبقه دوم دست به خودکشی زده که منجر به فلج شدن او شده است.
در حالی که دادستانها مدعی هستند این اقدام با برنامهریزی قبلی و در غیاب همسرش انجام شده و خواستار حکم حبس ابد بدون امکان بخشش هستند، وکلای مدافع و هیئت حامیان او تاکید دارند که او از نظر کیفری مسئول این اقدام نیست. به گفته تیم دفاعی، او از اختلال دوقطبی و «روانپریشی شدید پس از زایمان» (Postpartum Psychosis) رنج میبرده؛ بیماری روانی نادر و وحشتناکی که درک فرد از واقعیت را کاملاً مختل میکند. مدارک دادگاه نشان میدهد او دچار توهمات شنیداری شدیدی شده بود که به او دستور نهایی را صادر میکردند.
چیزی که این دادگاه را به یک جنجال بزرگ در شبکههای اجتماعی تبدیل کرده، تجمع و همراهی بیسابقه صدها مادر و زن با شعارهایی نظیر «من لیندسی کلنسی هستم» است. کارشناسان و روانپزشکان برجسته تاکید میکنند که این حمایت گسترده به هیچ وجه به معنای تایید یا توجیه کشته شدن کودکان نیست، بلکه نشاندهنده ابراز همدردی عمیق با رنج، ناامیدی و «نشنیده شدن فریادهای کمک» توسط مادران در سیستمهای درمانی است.
بررسیها نشان میدهد کلنسی پیش از این حادثه، بارها برای درمان مراجعه کرده، به بیمارستان روانی رفته، با خطوط بحران تماس گرفته و ۱۳ داروی مختلف روانپزشکی برای او تجدید شده بود، اما در نهایت این فاجعه رخ داد.
—







