دکترها پیک غذا، مهندسها کارگر انبار؛ بحران پنهان مهاجران متخصص در کانادا
کانادا سالهاست خود را بهعنوان سرزمین فرصتها برای مهاجران متخصص معرفی میکند؛ کشوری که برای پر کردن کمبود نیروی کار، هزاران پزشک، مهندس، معلم، حسابدار و متخصص را از سراسر جهان جذب میکند. اما برای بسیاری از این افراد، رویای موفقیت پس از ورود به کانادا به کابوسی از موانع اداری، تبعیض و ناامیدی تبدیل میشود.
امروزه در شهرهایی مانند تورنتو و ونکوور، افراد بسیاری را میتوان دید که با وجود داشتن مدارک عالی دانشگاهی و سالها تجربه حرفهای، در مشاغلی مانند رانندگی، تحویل کالا، انبارداری یا خدمات مشتری مشغول هستند. دلیل اصلی این وضعیت، دشواری شدید در بهرسمیت شناخته شدن مدارک و سوابق کاری خارجی است.
بسیاری از نهادهای حرفهای کانادا از مهاجران میخواهند مدارک خود را دوباره ارزیابی کنند، آزمونهای متعدد بدهند یا حتی بخشی از تحصیلات خود را از نو بگذرانند. این فرآیند نهتنها زمانبر بلکه بسیار پرهزینه است. در نتیجه، بسیاری از مهاجران که باید همزمان هزینههای زندگی و خانواده خود را تأمین کنند، از ادامه مسیر منصرف میشوند.
مشکل دیگر، تأکید بیش از حد کارفرمایان بر «تجربه کاری کانادایی» است. حتی افرادی که دهها سال سابقه کار در کشورهای دیگر دارند، اغلب به دلیل نداشتن سابقه کانادایی از فرصتهای شغلی محروم میشوند. این چرخه معیوب باعث میشود افراد نتوانند تجربه کانادایی کسب کنند، زیرا ابتدا برای استخدام به همان تجربه نیاز دارند.
علاوه بر این، تفاوت لهجه و پیشداوریهای فرهنگی نیز نقش مهمی در محدود شدن فرصتهای شغلی ایفا میکند. برخی مهاجران با وجود تسلط کامل به زبان انگلیسی، به دلیل لهجه یا پیشینه فرهنگی خود کمتر مورد اعتماد قرار میگیرند.
بسیاری از متخصصان مهاجر با افسردگی، اضطراب و از دست دادن هویت حرفهای خود مواجه میشوند. افرادی که در کشورشان مورد احترام بودند، ناگهان احساس میکنند تواناییهایشان نادیده گرفته شده است.
این بحران تنها به مهاجران آسیب نمیزند، بلکه سالانه میلیاردها دلار به اقتصاد کانادا نیز خسارت وارد میکند.
حل این مشکل نیازمند اصلاحات اساسی در نظام ارزیابی مدارک، تسهیل فرآیندهای صدور مجوز حرفهای، گسترش برنامههای حمایتی و تغییر نگرش کارفرمایان نسبت به تجربه بینالمللی است.
