چرا نباید اجازه داد هوش مصنوعی زندگی اجتماعی ما را اداره کند؟

هوش مصنوعی که روزی ابزار بهره‌وری بود، حالا در زندگی اجتماعی مردم نفوذ کرده و بسیاری برای نوشتن پیام‌های عذرخواهی، ترجمه لحن‌های کنایه‌آمیز و حتی تصمیم‌گیری درباره پایان یک رابطه به آن مراجعه می‌کنند. این موضوع به‌ویژه برای نسل جدید که از مدل‌های زبانی بزرگ مانند  ChatGPT، Claude  و Gemini استفاده می‌کند، نگران‌کننده است؛ زیرا کار عاطفی و ارتباطی روابط به تدریج به ماشینی سپرده می‌شود. 

روانشناس سایبری، ریچل وود، می‌گوید این تغییر در حال بازسازی بنیاد روابط اجتماعی است و گفتگوهای واقعی جای خود را به چت‌بات‌ها می‌دهند.
بسیاری افراد ابتدا از AI به عنوان «نظر دوم» استفاده می‌کنند، پیام‌های مبهم را تحلیل می‌کنند یا از آن می‌خواهند درک کند طرف مقابل چه نیتی داشته است. برخی برای تمرین مکالمات سخت، نوشتن پیام‌های حساس، یا تنظیم مرزبندی‌ها از آن کمک می‌گیرند. در برخی موارد، AI  تبدیل به «داور روابط» می‌شود و افراد از آن برای ساختن، اثبات یا استدلال‌های محکم علیه دوستان، شریک زندگی یا والدین استفاده می‌کنند، چیزی که می‌تواند روابط را به مذاکره‌ای خصمانه تبدیل کند و به جای حل مشکل، آن را تشدید کند.
در عین حال، استفاده از AI می‌تواند مفید هم باشد؛ برای مثال به افراد با اضطراب اجتماعی کمک می‌کند اولین قدم را بردارند یا در میانه اختلافات به آن‌ها کمک می‌کند تا دید طرف مقابل را درک کنند و پیام‌شان را با حساسیت بیشتری منتقل کنند. 

اما خطر وابستگی زیاد به AI این است که مهارت‌هایی مثل صبر، گوش دادن و سازش تحلیل می‌روند. وقتی چت‌بات همیشه پاسخ می‌دهد و هرگز مخالفت نمی‌کند، افراد ممکن است تحمل نداشتن پاسخ فوری یا اختلاف در روابط واقعی را از دست بدهند.
در نهایت، کارشناسان می‌گویند استفاده از AI در روابط اجتماعی و شخصی باید با میانه‌روی و آگاهی از محدودیت‌های آن باشد. اگر AI جایگزین صدای واقعی شما شود، ممکن است مهارت بیان احساسات و صمیمیت انسانی را از دست بدهیم. هدف باید این باشد که AI ابزار تقویت ارتباط انسانی باشد، نه جایگزین آن.