وقتی حذف هوش مصنوعی غیرممکن است؛ باید بتوان با آن زندگی کرد!
استاد وارتون ایتان مولیک در کتاب همزیستی تأکید میکند که با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، انسانها باید بر تقویت مهارتهای انسانی منحصر به فرد تمرکز کنند تا در کنار این فناوری زندگی و کار کنند.
با گسترش سریع هوش مصنوعی، بسیاری از مردم برای حفظ آینده شغلی خود به دنبال حرفههایی هستند که تصور میکنند هرگز قابل جایگزینی با فناوری نخواهند بود؛ از جمله لولهکشی، پرستاری و سایر مشاغل فنی و عملی.
ایتان مولیک، استاد مدیریت دانشگاه معتبر وارتون، یکی از چهرههای تأثیرگذار در زمینه شناخت قابلیتهای کنونی هوش مصنوعی و بررسی پیامدهای آن برای افرادی است که ناگزیرند در کنار این فناوری کار کنند.
او در کتاب جدید خود با عنوان همزیستی (Co-Existence) توضیح میدهد که مدلهای هوش مصنوعی بسیار سریعتر از آنچه اغلب مردم تصور میکنند، در حال پیشرفت هستند. به اعتقاد او، تنها راه مواجهه با این شتاب خیرهکننده، یادگیری چگونگی زندگی و کار در کنار هوش مصنوعی است.
این واقعیت را باید پذیرفت که بسیاری از مهارتهایی که امروز برای انجام کارها ضروری هستند، ممکن است در آینده کاربرد کمتری پیدا کنند. بنابراین، بهجای مقاومت در برابر تغییرات، باید بر تقویت تواناییهای انسانی تمرکز کنیم که هوش مصنوعی قادر به تقلید یا جایگزینی کامل آنها نیست.
او چهار توانایی اساسی را معرفی میکند که میتوانند در دنیای آینده به انسانها برتری ببخشند.
۱. دانش عمیق: تسلط واقعی بر یک حوزه تخصصی به افراد کمک میکند عملکرد هوش مصنوعی را ارزیابی کنند، اشتباهات آن را تشخیص دهند و نتایج بهتری ارائه دهند.
۲. دانش گسترده: آشنایی با موضوعات و رشتههای مختلف اهمیت فزایندهای پیدا میکند.
۳. قدرت تشخیص و سلیقه حرفهای: هوش مصنوعی میتواند حجم عظیمی از محتوا و ایده تولید کند، اما انسان باید بتواند تشخیص دهد کدام نتیجه ارزشمند، باکیفیت و قابل اعتماد است.
۴. ابتکار عمل و توانایی هدایت: مهارت آینده توانایی تعیین هدف، تعریف استانداردهای کیفیت، ارزیابی نتایج و هدایت هوشمندانه ابزارهاست.
مولیک همچنین درباره آینده جوانانی که تازه وارد بازار کار میشوند، هشدار میدهد. در گذشته، کارمندان تازهکار با انجام وظایف ساده و گاهی خستهکننده، تجربه کسب میکردند، اشتباه میکردند و بهتدریج مهارت و قضاوت حرفهای میآموختند. اما اکنون شرکتها ترجیح میدهند بسیاری از این کارها را به هوش مصنوعی بسپارند. در نتیجه، چرخه سنتی آموزش نیروی متخصص در حال فروپاشی است.