اقتصاد کند، بازار مسکن در وضعیت شکننده؛ آینده کانادا در سال ۲۰۲۶ چگونه رقم میخورد؟
یادداشت هفته به قلم: شاکه آیوازیان – در سال ۲۰۲۶ اقتصاد کانادا در مرحلهای قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگری نشاندهنده یک «تعادل شکننده» است؛ تعادلی که نه نشانه رکود عمیق دارد و نه نشانه رشد پرقدرت. دادههای منتشرشده از سوی بانک مرکزی کانادا و همچنین گزارشهای سازمان وام مسکن و مسکن کانادا (CMHC) نشان میدهد که اقتصاد کشور پس از چند سال نوسان شدید ناشی از همهگیری، تورم بالا و سیاستهای انقباضی پولی، اکنون وارد دورهای از رشد بسیار محدود شده است.
وضعیت اقتصاد کانادا
اقتصاد کانادا در سال ۲۰۲۶ با رشد ضعیف اما پایدار مواجه است. بسیاری از خانوارها و کسبوکارها هنوز تحت فشار هزینههای بالای استقراض قرار دارند و همین موضوع باعث شده مصرف داخلی، که موتور اصلی اقتصاد کانادا محسوب میشود، رشد محدودی داشته باشد.
سیاستهای مهاجرتی نیز نقش مهمی در شکلدهی به وضعیت اقتصادی فعلی داشتهاند. کانادا که در سالهای گذشته یکی از بالاترین نرخهای رشد جمعیت از طریق مهاجرت را تجربه میکرد، اکنون با سیاستهای محدودکنندهتر در این حوزه روبهرو است. این تغییر اگرچه به دولت کمک کرده تا فشار بر بازار مسکن و زیرساختها را کنترل کند، اما در کوتاهمدت باعث کاهش تقاضای مصرفی و کند شدن برخی بخشهای اقتصادی شده است.
از سوی دیگر، بخش تجارت و سرمایهگذاری نیز با احتیاط بیشتری عمل میکند. بی ثباتی جهانی، از جمله نوسانات اقتصاد آمریکا و اروپا و همچنین شرایط ژئوپولیتیک، باعث شده بسیاری از شرکتها تصمیمات سرمایهگذاری بزرگ خود را به تعویق بیندازند تا اقتصاد کانادا به سمت رشد آهسته و محافظهکارانه حرکت کند.
دولت فدرال تلاش کرده با سیاستهای مالی هدفمند این فشار را تا حدی جبران کند. تمرکز اصلی سیاستها بر سرمایهگذاری در زیرساختها، انرژی پاک و حمایت از بهرهوری نیروی کار بوده است. هرچند این اقدامات اثر فوری ندارند.
بازار مسکن و رکود بخش کاندومینیوم
بازار مسکن کانادا در سال ۲۰۲۶ یکی از پیچیدهترین و در عین حال مهمترین بخشهای اقتصاد کشور است. برخلاف سالهای گذشته که با رشد سریع قیمتها و رقابت شدید خریداران همراه بود، اکنون بازار وارد مرحلهای شده که میتوان آن را «رکود طولانی و کمتحرک» توصیف کرد.
در سطح کلی، قیمت مسکن در بیشتر مناطق کشور نه سقوط شدیدی را تجربه کرده و نه رشد قابل توجهی داشته است. بازار به نوعی در وضعیت انتظار قرار دارد؛ خریداران به دلیل هزینه بالای وامهای مسکن محتاط هستند و فروشندگان نیز تمایل چندانی به کاهش قیمتها ندارند. نتیجه این وضعیت، بازاری است که از نظر حجم معاملات ضعیف اما از نظر قیمتها نسبتاً پایدار است.
یکی از مهمترین ویژگیهای بازار فعلی، وضعیت بازار کاندومینیوم است. در شهرهایی مانند تورنتو و ونکوور، بخش کاندو که در سالهای گذشته یکی از داغترین بخشهای بازار مسکن بود، اکنون وارد دورهای از رکود شده است. افزایش تعداد واحدهای ساختهشده در سالهای قبل، در کنار کاهش تقاضای سرمایهگذاری و افت خرید توسط مهاجران جدید، باعث شده بخش قابل توجهی از کاندوها در بازار باقی بمانند و فروش آنها زمانبر شود.
سرمایهگذاران نیز نسبت به گذشته محتاطتر شدهاند. در حالی که خرید کاندو به عنوان یک ابزار مطمئن برای سرمایهگذاری اجارهای دیده میشد، اکنون بازدهی اجاره در بسیاری از مناطق با هزینههای وام و نگهداری همخوانی کمتری دارد.
در سمت عرضه نیز شرایط ساده نیست. ساختوساز جدید به دلیل افزایش هزینه مصالح، نیروی کار و تأمین مالی کندتر شده است. این موضوع در بلندمدت میتواند دوباره به کمبود عرضه منجر شود، اما در کوتاهمدت بازار را در وضعیت مازاد نسبی واحدهای کاندو قرار داده است.
بازار اجاره تصویر متفاوتی ارائه میدهد. در برخی مناطق، به دلیل افزایش ساخت واحدهای اجارهای و کاهش رشد جمعیت، فشار اجاره کمی تعدیل شده است. با این حال، در شهرهای بزرگ همچنان اجارهبها بالاست.
در مجموع، بازار مسکن کانادا در سال ۲۰۲۶ نه در حال سقوط است و نه در حال رونق. بلکه در یک وضعیت ایستای طولانی قرار گرفته که در آن بخش کاندو بیش از سایر بخشها تحت فشار قرار دارد. آینده این بازار تا حد زیادی به سه عامل وابسته است: مسیر نرخ بهره در سالهای آینده، سیاستهای دولت فدرال در افزایش عرضه مسکن، و روند مهاجرت. اگر این عوامل به سمت تعادل حرکت کنند، بازار میتواند به تدریج از رکود خارج شود.
