آیا کانادا از قطار انقلاب رباتیک جا مانده است؟
جهان وارد رقابتی نفسگیر شده است تا هوش مصنوعی را از صفحه نمایشها بیرون بکشد و به دنیای واقعی بیاورد. نسل تازهای از رباتهای هوشمند در حال ظهور است که میتوانند در انبارها کنار انسانها کار کنند، بستهها را در خیابانها تحویل دهند، مناطق خطرناک را بازرسی کنند و حتی بدون راننده در جادهها حرکت کنند. کارشناسان هشدار میدهند اگر کانادا در این مقطع حساس وارد میدان نشود، ممکن است فرصت بزرگی را از دست بدهد.
مفهوم تازهای به نام «هوش مصنوعی فیزیکی» قلب این تحول است. برخلاف رباتهای سنتی که فقط دستورات از پیش تعریف شده را اجرا میکردند، رباتهای جدید میتوانند یاد بگیرند، سازگار شوند و در محیطهای پویا تصمیم بگیرند. این رویکرد که از موفقیت هوش مصنوعی مولد الهام گرفته، رباتها را به ابزارهایی انعطاف پذیر و آماده به کار تبدیل میکند و راه را برای شرکتهای کوچکتر نیز هموار میسازد.
با وجود این پیشرفتها، کانادا در پذیرش رباتیک عقب مانده است. چین اکنون رهبر جهانی این صنعت است و بیش از نیمی از رباتهای صنعتی جهان را نصب کرده، در حالی که کانادا از نظر تعداد رباتهای فعال در رتبهای پایینتر قرار دارد و وابستگی زیادی به بخش اتومبیلسازی دارد.
این عقبماندگی با مشکل قدیمی بهرهوری در کانادا گره خورده است. پژوهشها نشان میدهد شرکتهایی که از رباتها استفاده میکنند، رقابتیتر و کارآمدترند. با این حال، نبود آموزش، تردید درباره بازگشت سرمایه و چارچوبهای مقرراتی سختگیرانه، مانع پذیرش گسترده شده است.
تناقض اینجاست که بسیاری از شرکتهای نوآور رباتیک در کانادا مستقرند، اما برای رشد مجبورند محصولات خود را در خارج بفروشند. متخصصان تأکید میکنند این لحظهای سرنوشت ساز است. اگر کانادا سریعتر و هوشمندانهتر عمل نکند، ممکن است در موج بزرگ رباتیک جهانی به حاشیه رانده شود.
