آیا لیبرال‌ها دوباره همان اشتباهات مهاجرتی گذشته را تکرار می‌کنند؟
مقاله انتقاداتی را به سیاست‌های مهاجرتی دولت‌های لیبرال کانادا می‌پردازد و هشدار می‌دهد که اهداف بالا برخلاف ظرفیت اقتصادی و نظر افکار عمومی است.
دولت فدرال کانادا به دلیل ناتوانی در هماهنگ کردن نیازهای اقتصادی کشور با اهداف مهاجرتی، با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو است. دولت لیبرال پیشین جاستین ترودو، با وجود هشدارهای مکرر کارشناسان بخش دولتی و خصوصی، اجازه داد شمار مهاجران بیش از ظرفیت کشور افزایش یابد.
منتقدان بارها هشدار داده بودند که مهاجرت بیش از اندازه می‌تواند هزینه مسکن را افزایش دهد و فشار بیشتری بر سیستم درمانی کانادا وارد کند. با این حال، دولت ترودو انتقادها از اهداف بالای مهاجرتی را گاهی نژادپرستانه توصیف می‌کرد. سرانجام دولت مجبور شد هدف پذیرش سالانه ۵۰۰ هزار مقیم دائم را کاهش دهد؛ این رقم در سال ۲۰۲۵ به ۳۹۰ هزار و در سال ۲۰۲۶ به ۳۸۰ هزار نفر رسید. همچنین محدودیت‌هایی برای پذیرش دانشجویان بین‌المللی و کارگران موقت اعمال شد.
اما بر اساس بودجه هفته گذشته دولت مارک کارنی، قرار است هدف ۳۸۰ هزار مقیم دائم برای سه سال آینده حفظ شود و سالانه ۳۷۰ هزار کارگر موقت و دانشجوی بین‌المللی نیز پذیرفته شوند.
نکته بحث‌برانگیز این است که دولت قصد دارد در سال آینده ۵۸۰ هزار مقیم دائم بپذیرد؛ رقمی که بالاترین میزان در تاریخ کانادا خواهد بود.
این افزایش شامل برنامه‌ای یک‌ساله برای تبدیل وضعیت ۲۰۰ هزار نفر از افرادی است که هم‌اکنون به‌عنوان نیروی کار موقت در کانادا حضور دارند یا پیش‌تر به دلایل بشردوستانه پذیرفته شده‌اند. در مجموع، هدف مهاجرتی دولت برای سال آینده از تمام گروه‌ها به ۹۵۰ هزار نفر می‌رسد.
این تصمیم در شرایطی مطرح می‌شود که نرخ بیکاری کانادا به ۶.۷ درصد رسیده و بالاترین میزان طی شش ماه گذشته را ثبت کرده است.
از سوی دیگر، نظرسنجی CTV-Nanos نشان می‌دهد ۵۲.۳ درصد کانادایی‌ها خواهان کاهش تعداد مهاجران و ساکنان موقت در سال ۲۰۲۷ هستند؛ تنها ۸.۴ درصد افزایش این تعداد را ترجیح می‌دهند و ۳۳.۵ درصد خواهان حفظ سطح فعلی هستند.
مهاجرت منطقی و متناسب با نیازهای کشور می‌تواند به رشد اقتصادی کمک کند، اما زمانی که تعداد مهاجران از ظرفیت جذب اقتصاد فراتر برود، مشکلاتی مانند بیکاری، کمبود مسکن و فشار بر خدمات عمومی تشدید می‌شوند.
دولت لیبرال باید از تجربه گذشته درس گرفته باشد و میان اهداف مهاجرتی و توان واقعی اقتصاد کانادا تعادل برقرار کند.
