مقالاتمقالات پزشکی

استفاده از داروهای ضد افسردگی افراد را شادتر نمی کند

 

نتیجه یک مطالعه نشان می دهد که استفاده از داروهای ضد افسردگی، نسبت به زمانی که هیچ داروی ضد افسردگی ای مصرف نمی شود، مردم را شادتر نمی کند. تجزیه و تحلیل این مطالعه نشان داد که بیمارانی که از این داروها استفاده می کردند، نسبت به افراد افسرده ای که قرصی مصرف نمی کردند، کیفیت زندگی بهتری نداشتند.

محققان در طول 10 سال، 17.5 میلیون بزرگسال آمریکایی مبتلا به افسردگی را مورد بررسی قرار دادند که حدود نیمی از آن ها دارو مصرف می کردند و نیمی دیگر نه. نتایج، حاکی از بهبود جزئی در سلامت روان در هر دو گروه بود، صرف نظر از اینکه آیا آن ها از داروهای ضد افسردگی استفاده می کردند یا خیر. 

محققان دانشگاه ملک سعود عربستان سعودی خواستار مطالعات طولانی مدت بیشتری بر روی بیمارانی که از داروهای ضدافسردگی استفاده می کنند، شدند تا تاثیر مصرف اینگونه داروها را بر کیفیت زندگی ارزیابی کنند. پزشکان NHS در حال حاضر از تجویز چنین داروهایی فاصله گرفته اند، چرا که استفاده از آن ها می تواند عوارض جانبی زیادی ایجاد کند

. در حال حاضر، علوم سلامت توصیه می کند که به بیماران مبتلا به افسردگی خفیف پیش از مصرف قرص، جلسات گروه درمانی ارائه شود. اما کارشناسان مستقل می‌ گویند که از این مطالعه نمی ‌توان نتیجه ‌گیری قطعی گرفت، زیرا افرادی که از این داروها استفاده می‌ کردند معمولا در ابتدا افسرده‌ تر بودند و بنابراین، این مطالعه مقایسه منصفانه ‌ای نبوده است. آن ها اصرار داشتند که سایر مطالعات بالینی نشان داده است که این داروها کیفیت کلی زندگی را بهبود می بخشد. 

داده ها نشان می دهند که حدود 7.3 میلیون بزرگسال در انگلیس؛ 17 درصد از جمعیت بزرگسال، از سال 2017 تا 2018 داروهای ضد افسردگی مصرف کرده اند. برخی از معمول ترین داروهای تجویز شده برای افسردگی عبارتند از سیتالوپرام، سرترالین و فلوکستین با نام‌ های تجاری Celexa، Zoloft و Prozac. بر اساس برآوردهای مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) در آمریکا، حدود 27.6 میلیون نفر بالای 18 سال (13.2 درصد) بین سال های 2015 تا 2018 به طور منظم از این داروها استفاده کرده اند.

آخرین مطالعه که در ژورنال PLOS ONE منتشر شده است، شامل همه بزرگسالان کشور می‌ شود که مبتلا به افسردگی بوده و در بیمارستان بستری نشده بودند. میانگین سنی آن ها 48 سال و اکثرا زن (67.9 درصد) بودند. بیش از نیمی از آن ها از داروهای ضد افسردگی استفاده می کردند، در حالی که 43 درصد از آن ها با وجود تشخیص بالینی، از دارویی استفاده نمی کردند. محققان نمرات کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQoL) خود را در دو برهه زمانی؛ یکی در اولین مرتبه شناسایی توسط پایگاه داده و یکی در دو سال پس از آن، بررسی کردند.

CDC از این معیار به عنوان شاخصی برای بررسی کیفیت زندگی، چه از نظر ذهنی و چه از نظر جسمی استفاده می کند و توسط بیمارانی که به سوالات نظرسنجی در مورد رفاه شان پاسخ می دهند، تعیین شده و به دو بخش تقسیم می شود: سلامت روانی و جسمی. افراد سالم معمولا امتیاز 90 می گیرند. نمرات سلامت روان هر دو گروه طی دو سال افزایش یافت، در حالی که نمرات جسمانی آن ها دچار کاهش شد.

برای کسانی که از داروی ضد افسردگی استفاده می کردند، نمرات سلامت روان حدود 2.9 درصد از میانگین 40.32 به 41.50 افزایش یافته است. نمرات سلامت جسمانی آن ها حدود 1.5 درصد از 42.5 به 41.85 کاهش یافت. در همین حال، افرادی که داروهای ضد افسردگی دریافت نمی کردند، شاهد افزایش 2.2 درصدی نمرات سلامت روان خود، از 42.99 به 43.92 بودند. نمرات جسمی آن ها از 43.86 به 43.31 (1.3 درصد) کاهش یافت. 

دکتر عمر آل محمد؛ داروساز بالینی از دانشگاه عربستان سعودی، گفت که هیچ تفاوت آماری بین مصرف کنندگان داروهای ضد افسردگی و کسانی که از این داروها استفاده نکرده اند وجود ندارد. بر اساس این مطالعه، استفاده از داروهای ضد افسردگی در طول زمان به طور قابل توجهی کیفیت زندگی را بهبود نمی بخشد. اما کارشناسان مستقل، نتایج این مطالعه را به دلیل در نظر نگرفتن تفاوت سطح افسردگی بین دو گروه مورد بررسی، مورد انتقاد قرار دادند.

دکتر جما لوئیس؛ روانپزشک از دانشگاه کالج لندن، می گوید: در این مطالعه، افرادی که داروهای ضد افسردگی دریافت کردند، کیفیت زندگی بدتری داشتند و به احتمال زیاد نسبت به افرادی که این داروها را دریافت نکردند، دچار افسردگی شدیدتری بودند. از بین بردن این نوع سوگیری در یک مطالعه طبیعت گرایانه مانند این، که شامل طراحی آزمایشی نمی شود، دشوار است. آزمایش ‌های بالینی انجام گرفته در طرح ‌های تجربی نشان داده ‌اند که داروهای ضد افسردگی، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت روان را بهبود می‌ بخشند.

پروفسور ادوارد ویتا؛ روانپزشک از دانشگاه بارسلونا، گفت: محدودیت اصلی این مقاله؛ همانطور که اغلب در مورد این نوع مطالعات اتفاق می‌افتد؛ وجود فاکتورهای مختل کننده است که اعتبار آن را زیر سوال می برد. ناتوانی در کنترل شدت افسردگی بین دو گروه مورد بحث در مطالعه، یک نقص اساسی است و بنابراین چیز کمی از این داده ها می توانیم بیاموزیم.

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید