انقلابی در توانایی‌های انسان؛ بازوها و انگشتان رباتیک، قدرتی فراتر از بدن طبیعی!
مهندسان و دانشمندان در حال نزدیک کردن نسل تازه‌ای از ربات‌های پوشیدنی به کاربردهای عملی هستند؛ فناوری‌هایی که قرار است نه جایگزین اندام‌های ازدست‌رفته، بلکه مکمل بدن سالم انسان باشند و توانایی‌های فیزیکی او را به شکل چشمگیری افزایش دهند.
این حوزه نوظهور، شامل بازوهای رباتیکی است که مانند کوله‌پشتی پوشیده می‌شوند، پاهای رباتیکی که به کمربند متصل می‌شوند و انگشتان اضافی که روی دست قرار می‌گیرند. برخلاف اندام‌های مصنوعی سنتی که برای جبران ناتوانی طراحی شده‌اند، این ابزارها قابلیت‌هایی کاملاً جدید به بدن انسان اضافه می‌کنند.
در این آزمایش، داوطلبان توانسته‌اند با کمک این اندام‌های اضافی، پنل‌های سنگین سقفی را نگه دارند، هنگام حرکت در شیب‌های تند تعادل خود را حفظ کنند و حتی با یک دست بطری باز کنند. پژوهشگران معتقدند این فناوری در آینده می‌تواند در جراحی، عملیات امدادونجات و صنایع تولیدی تحول ایجاد کند. برای مثال، جراح ممکن است بتواند هم‌زمان چهار ابزار را کنترل کند یا نیروی امدادی با کمک اندام‌های رباتیک، آوارهای سنگین را بلند کند و فرد گرفتار را نجات دهد.
اما چگونه می‌توان یک اندام اضافی را کنترل کرد؟ این کار برخلاف تصور، چندان ساده نیست. استفاده از دست‌ها برای هدایت بازوهای رباتیک، هدف اصلی فناوری را زیر سؤال میبرد؛ بنابراین، بسیاری از نمونه‌های فعلی از پدال‌های پایی یا کفش‌های مجهز به حسگرهای حرکتی استفاده می‌کنند. برخی پژوهشگران نیز در حال آزمایش روش‌هایی برای شناسایی حرکات بسیار ظریف عضلات اطراف گوش هستند. کنترل مستقیم این اندام‌ها با مغز هنوز به مرحله کاربردی نرسیده است.
وزن زیاد، ناراحتی هنگام استفاده، پیچیدگی کنترل و محدودیت سرعت برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی، همچنان از موانع اصلی توسعه این فناوری هستند.
بااین‌حال، نتایج آزمایش‌ها امیدوارکننده است: شرکت‌کنندگان اغلب توانسته‌اند کنترل اولیه یک بازوی سوم یا انگشت ششم را در کمتر از یک ساعت یاد بگیرند.
