بازگشت طوفانی جدایی‌طلبان؛ کبک دوباره در آستانه یک نبرد تاریخی!
انتخابات کبک یک شگفتی بزرگ رقم زد: حزب جدائی طلب کبک (PQ) به رهبری پل سن‌پیر پلاموندون، که تنها چهار سال پیش تقریباً از نقشه سیاسی استان حذف شده بود، دوباره به قدرت بازگشت و یک دولت اقلیت تشکیل داد؛ آن هم در حالی که تنها چند کرسی با اکثریت فاصله داشت.
PQ با کسب تنها حدود ۲۸ درصد آرا توانست پیروز شود؛ اما رشد حزب محافظه‌کار کبک به رهبری اریک دوهایم مانع شد که حزب جدایی‌طلب به ۶۴ کرسی لازم برای اکثریت برسد.
سن‌پیر پلاموندون پس از پیروزی تأکید کرد که دولتش در وضعیت اقلیت آماده همکاری با سایر احزاب خواهد بود. او همچنین گفت پروژه استقلال کبک «علیه کانادا» نیست و کبک همچنان می‌تواند شریکی قابل اعتماد برای کشور باشد. با این حال، مسئله همه‌پرسی استقلال همچنان روی میز است؛ هرچند PQ پیش از انتخابات اعلام کرد تا زمانی که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا باشد، یعنی تا ژانویه ۲۰۲۹، همه‌پرسی برگزار نخواهد کرد.
این تصمیم یکی از مهم‌ترین برگ‌های برنده PQ بود. حزب می‌دانست که دولت ائتلاف آینده کبک (CAQ) تلاش خواهد کرد با استفاده از جنگ تجاری کانادا و آمریکا، رأی‌دهندگان را از خطر بی‌ثباتی بترساند. اما همین استراتژی در نهایت نتیجه معکوس داد.
رهبر CAQ، کریستین فرشت، تلاش کرد خود را نزدیک به دولت فدرال و نخست‌وزیر مارک کارنی نشان دهد، اما تناقض‌های سیاسی او درباره رابطه کبک با کانادا، موضعش درباره استقلال و اختلافاتش با اتاوا به اعتبارش آسیب زد.
ضربه نهایی زمانی وارد شد که CAQ موضوع ادعایی «دخالت خارجی» برای کمک به PQ را مطرح کرد؛ ادعایی که بعداً هیچ مدرکی برای آن پیدا نشد. این اقدام در فاصله تنها ۴۸ ساعت تا آغاز رأی‌گیری زودهنگام، بسیاری از رأی‌دهندگان را علیه CAQ کرد و حزب را به رتبه چهارم نظرسنجی‌ها رساند.
در مقابل، سن‌پیر پلاموندون در مناظره‌ها عملکرد خوبی داشت، آرام ماند و در روزهای پایانی کارزار با قدرت بیشتری ظاهر شد. بیش از ۱.۶ میلیون کبکی نیز پیشاپیش رأی دادند.
اکنون PQ باید در دولت اقلیت با چالش‌های بزرگی روبه‌رو شود؛ از اقتصاد و روابط با اتاوا گرفته تا مسئله استقلال..
