والدین اغلب آرزو دارند خانه‌ای پر از عشق، خنده و امنیت بسازند. اما چه چیزی واقعاً باعث می‌شود کودکان احساس خوشبختی و آرامش کنند؟ روانشناسان کودک می‌گویند شادی خانه به وسایل گران‌قیمت مربوط نمی‌شود؛ بلکه عشق بدون قید و شرط، قوانین روشن و روتین‌های روزانه است که کودکان را امن و مطمئن نگه می‌دارد.

عشق بدون شرط
دکتر ساشا هال، روانشناس ارشد آموزشی کودک، می‌گوید: کودکان باید همیشه احساس کنند که بدون توجه به رفتارشان، دوست داشته می‌شوند. این نوع عشق باعث می‌شود کودکان بتوانند اشتباه کنند و بدانند رابطه‌ها بعد از اختلاف‌ها ترمیم می‌شوند. والدین باید از جملاتی مانند «اگر این کار را بکنی، دوستت نخواهم داشت» پرهیز کنند، زیرا عشق را به شکل پاداش نشان می‌دهد، نه چیزی ثابت.

مرزهای ثابت اما آرام
دکتر استوارت پیسکو توصیه می‌کند والدین با آرامش و بر اساس یک قانون در هر زمان پاسخ دهند. این رفتار به کودکان حس پیش‌بینی‌پذیری می‌دهد و والدین را در لحظات پرتنش آرام نگه می‌دارد.

آموزش کنترل احساسات
والدین نقش «لنگر عاطفی» خانواده را دارند. با نام بردن احساساتی که رفتار کودک را هدایت می‌کنند، او احساس دیده شدن می‌کند و آرام می‌شود.

ایجاد روتین‌های قابل پیش‌بینی
روتین‌های منظم مانند وعده‌های غذایی، زمان خواب و گذرهای صبحگاهی امنیت روانی کودک را تقویت می‌کنند. سازماندهی محیط خانه و داشتن جای مشخص برای وسایل نیز پیش‌بینی‌پذیری را بیشتر می‌کند.

تشویق رفتار مثبت به شکل مشخص
به جای تشویق کلی مثل «آفرین»، بهتر است بگویید: «آفرین که کیف مدرسه‌ات را سرجایش گذاشتی». این روش عادات مثبت را تقویت می‌کند.

زمان برای بازی و ارتباط
گذراندن زمان با کیفیت با کودکان و لحظات مشترک مثل قصه‌گویی یا فعالیت‌های سرگرم‌کننده، حس تعلق و «ما بودن» را در آنها می‌سازد و شادی را افزایش می‌دهد.

به بیان ساده، تربیت کودکان شاد نیازمند عشق پایدار، نظم و ارتباط نزدیک است و نه هزینه‌های زیاد.