فروپاشی خانواده: بحران خاموش کانادا

کانادا با مجموعه‌ای از بحران‌های عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کند: اقتصاد راکد، بدهی سرسام‌آور، گرانی، بیکاری، فروپاشی نظام سلامت و دخالت خارجی در منابع و سیاست‌های داخلی. اما تهدید بزرگ‌تر و کمتر دیده‌شده، فروپاشی ازدواج و خانواده است. نرخ باروری در سال 2024 به 1.25 تولد به ازای هر زن سقوط کرده، در حالی که برای حفظ جمعیت نیاز به 2.1 فرزند است. بیش از نیمی از زنان 20 تا 49 ساله هنوز مادر نشده‌اند و کانادا در میان پایین‌ترین نرخ‌های زاد و ولد جهان قرار دارد. این در حالیست که خانواده محیط اصلی پرورش، امنیت و آموزش ارزش‌های اخلاقی به کودکان است.

کاهش نرخ ازدواج باعث کاهش شادی، مسئولیت‌پذیری و ثبات اجتماعی می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که پدران و مادران متأهل از تعهد و شادی بالاتری برخوردارند و این ثبات برای سلامت فرهنگی و اجتماعی جامعه حیاتی است. کاهش میل جوانان به تشکیل خانواده، ریشه‌ای فرهنگی و نگرشی دارد، نه صرفاً اقتصادی، و دولت‌ها باید سبک‌های زندگی و سیاست‌های حمایتی را برای تشویق ازدواج و فرزندآوری ایجاد کنند.

کانادا وارد تونلی تاریک شده؛ اگر به بازنگری جدی در سیاست‌ها، فرهنگ و آموزش دست نزنیم، فروپاشی جمعیتی و اجتماعی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. تنها راه عبور از این بحران، ارج نهادن به خانواده و احیاء جایگاه فرزندآوری در زندگی نسل جوان است.