وقتی انسانها خرسها را آرام کردند: تکامل به بهای بقای گونه
خرسها بهطور سنتی موجوداتی خشن و تنومند شناخته میشوند، اما شواهد جدید نشان میدهد که برخی جمعیتها در طول تاریخ با انسانها بهقدری نزدیک شدهاند که رفتاری آرام و دوستانه پیدا کردهاند. یک مطالعه تازه روی خرسهای قهوهای آپنینی (Ursus arctos marsicanus) در مرکز ایتالیا، که تنها حدود 50 عدد از آنها در حیات وحش باقی مانده است، نشان میدهد این گونه بهطور قابل توجهی آرامتر از سایر خرسهای قهوهای اروپاست.
دانشمندان دانشگاه فرارا ژنوم 12 خرس آپنینی را بررسی کردند و آنها را با جمعیتهای اروپایی در اسلواکی و خرسهای آمریکایی مقایسه کردند. نتیجه نشان داد که میزان همخونی در این جمعیت بالاتر است، اما جالبتر از آن، نشانههایی از انتخاب طبیعی در ژنهای مرتبط با رفتار و پرخاشگری دیده شد. حدود 2 تا 3 هزار سال پیش، گسترش کشاورزی و فعالیت انسانی جنگلها را تکهتکه کرد و خرسهای خشن در برخورد با انسانها کشته شدند، در حالی که خرسهای آرام زنده ماندند و ژنهای خود را منتقل کردند.
دکتر جورجیو برتورهله، همکار پژوهش، توضیح داد که این یافته نشان میدهد تعامل انسان و حیات وحش هم خطرناک است و هم ممکن است ویژگیهایی را تقویت کند که درگیری را کاهش میدهد. این یعنی حتی جمعیتهایی که به شدت تحت تأثیر فعالیتهای انسانی قرار گرفتهاند، ممکن است ژنهای ارزشمندی برای حفظ گونه داشته باشند.
این پژوهش همچنین هشدار میدهد که دخالت انسان در طبیعت باعث کاهش جمعیت و کاهش تنوع ژنتیکی میشود و احتمال انقراض را بالا میبرد. با این حال، در کنار این تهدید، رفتار دوستانهتر خرسها با انسانها نشان میدهد که گاهی تکامل برای بقا، مهربانی را به همراه میآورد.
