غارنشینان ۶۰ هزار سال پیش با سلاحهای بیولوژیک شکار میکردند
دانشمندان کشف کردهاند که غارنشینان ده ها هزار سال زودتر از آنچه تصور می شد، از تیرهای نوکدار آغشته به سم برای شکار استفاده می کردند.
باستانشناسان ردپایی از سموم گیاهی شناختهشده را روی تیرهای کوچک کوارتزی عصر سنگی در یک غار پیشاتاریخی در آفریقای جنوبی یافتهاند که قدمت آن به حدود ۶۰ هزار سال پیش میرسد.
این کشف احتمالاً قدیمیترین نمونه استفاده از سلاحهای بیولوژیک را نشان میدهد، در حالی که پیش از این شواهد استفاده از سم در شکار تنها به حدود ۳۵ هزار سال پیش بازمیگشت.
این یافتهها نشان میدهد که انسانهای اولیه توانایی تفکر و برنامهریزی پیچیدهای داشتند، بهاندازهای که برای آمادهسازی چنین سلاحهایی مهارت و دانش لازم بود.
طبق مقاله منتشرشده در Science Advances ، استفاده از سلاحهای سمی در شکار، نوآوری شگفتآوری در استراتژیهای شکار بوده و سالها پژوهشگران را شگفتزده کرده است.
محققان، به رهبری سون ایزاکسون از دانشگاه استکهلم، آثار بهدستآمده در دهه ۱۹۸۰ در غار اومهلاتوزانا در حدود ۲۰ مایل شمال غربی دوربان را بررسی کردند. این پناهگاه صخرهای با لایههایی از بقایای عصر سنگی، توسعه ابزارها و زندگی انسانهای پیشاتاریخی را در طول دهها هزار سال نشان میدهد.
نوکهای تیر، ساختهشده از قطعات کوچک کوارتز، حاوی ردپای دو ترکیب سمی بودند: بوفانیدرین و اپیبوفانیزین بودند. این ترکیبات احتمالاً از گیاهی محلی به نام بوفون دیستیکا بهدست آمدهاند که شکارچیان سنتی قرنها از آن برای سَمزنی تیرها استفاده میکردند. این گیاه که به «پیاز سمی» یا «گل چشمدرد» نیز معروف است، باعث سردرد و درد چشم در فضاهای بسته میشود.
کارل پیتر تونبرگ، جهانگرد اروپایی قرن ۱۸، نوشته است که شکارچیان بومی از ریشه بزرگ این گیاه برای مسموم کردن تیرها هنگام شکار اسپینگباک استفاده میکردند. این سم بلافاصله کشنده نیست اما شکار را کند میکند تا شکارچی بتواند آن را دنبال کند.
فلیکس ریده، استاد باستانشناسی در دانشگاه آرهوس، این کشف را «یافتهای شگفتانگیز» و «قدیمیترین شواهد استفاده از سم در جهان تاکنون» توصیف کرد.
میشل لنگلی، استاد باستانشناسی در مرکز پژوهش تکامل انسان در دانشگاه گریفیت استرالیا، گفت: «از این کشف شگفتزده نشدم. این یافته بر پایه تحقیقات قبلی است و نشان میدهد انسانهای ۶۰ هزار سال پیش به همان اندازه ما پیچیده بودهاند.»
