زندگی در سایه اجاره: فداکاریهای مالی کاناداییها برای داشتن سرپناه
طی چند سال اخیر، اجاره در کانادا از یک هزینه معمولی به نیرویی قدرتمند تبدیل شده که تمام ابعاد زندگی را تحتتأثیر قرار میدهد. زمانی کاناداییها میتوانستند پس از پرداخت اجاره، برای سفر پسانداز کنند، بدون نگرانی مواد غذایی خریداری کنند و برای آینده برنامهریزی کنند. اما اکنون بخش عظیمی از درآمد ماهانه صرف تنها یک چیز میشود: سقفی بر سر.
امروزه بسیاری از کاناداییها 50 تا 60 درصد یا حتی بیشتر از درآمد خود را فقط برای اجاره میپردازند؛ عددی که زمانی قرار بود حداکثر 30 درصد باشد. این فشار باعث شده بودجه خورد و خوراک کاهش یابد، خانوادهها به مواد غذایی ارزان و پرکالری روی بیاورند و حتی برخی وعدههای غذایی را حذف کنند.
پسانداز نیز تقریباً غیرممکن شده است. اکثر مستأجران نمیتوانند حتی چند هفته ذخیره مالی جمع کنند، چه برسد به چند ماه. هر هزینه پیشبینینشده، از تعمیر ماشین تا نسخههای دارویی، میتواند بحرانساز شود. همین فشار مالی روابط اجتماعی را نیز محدود کرده است؛ دورهمیها، سفرها و حتی یک قهوه ساده تبدیل به محاسبهای بودجهای شدهاند.
در این شرایط، انتخابهای شغلی نیز تحت سلطه اجاره قرار گرفتهاند. افراد در مشاغلی که دوست ندارند باقی میمانند، زیرا توان ریسکپذیری ندارند. آموزش و مهارتآموزی جدید دستنیافتنی میشود، و حرکت جغرافیایی به دلیل هزینههای بالا و عدم اطمینان توقف میکند.
سلامت نیز قربانی میشود. ویزیتهای دندانپزشکی و چشمپزشکی، خرید دارو و خدمات سلامت روان به تعویق میافتد. بسیاری مجبورند بین پرداخت اجاره و مراقبت از بدن و ذهن خود یکی را انتخاب کنند.
در نهایت، فشار مالی مداوم سلامت روان را فرسوده میکند و استرس، بیخوابی و نگرانی دائمی را به همراه دارد. آمار بدهیها افزایش یافته، برنامهریزی برای تشکیل خانواده به تعویق افتاده و امید به آینده کمرنگ شده است.
