خانه داشتن دیگر سپر امن بازنشستگی نیست؛ وقتی مالکیت هم تضمین آرامش مالی نمیشود
مالک بودنِ کامل یک خانه، سالها بهعنوان نماد امنیت مالی در دوران بازنشستگی شناخته میشد؛ اما پژوهشهای تازه نشان میدهد این تصور دیگر چندان قابل اتکا نیست.
گزارش جدیدی از دانشگاه کلگری نشان میدهد بیش از یکسوم سالمندانِ صاحبخانه نگران تأمین هزینههای اولیه نگهداری خانه هستند، حتی اگر وام مسکن خود را تسویه کرده باشند. این مطالعه که بر اساس نظرسنجی از افراد ۶۵ تا ۸۵ ساله در آلبرتا انجام شده، همچنین نشان میدهد ۱۶.۶ درصد از آنها بهدلیل فشار مالی به فروش خانه خود فکر کردهاند.
به گفته الکس بیرمن، یکی از نویسندگان گزارش، این تصور عمومی وجود دارد که داشتن خانه، بهویژه در سالهای پایانی عمر، نشانه «موفق شدن» است؛ اما دادهها تصویر متفاوتی نشان دادهاند.
این گزارش تأکید میکند که مشکل اصلی، شوکهای مالی بزرگ نیست، بلکه فشار تدریجی هزینههای روزمره مانند قبوض، تعمیرات خانه و مواد غذایی است. حتی برای کسانی که دیگر اقساط وام ندارند، مدیریت این هزینههای مداوم روزبهروز دشوارتر میشود. بیرمن توضیح میدهد که این فشارها بهصورت زنجیرهای عمل میکنند؛ افزایش هزینه در یک بخش، توانایی تأمین سایر نیازها را کاهش میدهد و نوعی «اثر دومینویی» ایجاد میکند.
یکی دیگر از چالشهای مهم این است که بخش زیادی از دارایی صاحبان خانه در خود ملک قفل شده و بهراحتی قابل استفاده نیست. به همین دلیل، حتی افرادی که از نظر دارایی روی کاغذ وضعیت خوبی دارند، ممکن است در زندگی روزمره با محدودیت مالی مواجه شوند.
هرچند این گزارش بر آلبرتا تمرکز دارد، اما نشانههای مشابهی در سراسر کانادا دیده میشود. دادههای جداگانهای از شرکت Bloom Finance نشان میدهد بسیاری از کاناداییهای مسن با چالشهای مشابهی روبهرو هستند.
در میان افراد ۵۵ سال به بالا، ۵۵ درصد نگراناند که پسانداز بازنشستگیشان برای حفظ سبک زندگی کافی نباشد و ۷۶ درصد میگویند حمایت از اعضای خانواده بر توانایی پساندازشان تأثیر گذاشته است. همزمان، ۶۱ درصد قصد دارند هزینههای خود را کاهش دهند یا سبک زندگیشان را تغییر دهند و ۳۶ درصد انتظار دارند در دوران بازنشستگی به کار پارهوقت روی بیاورند. با این حال، تنها ۲۱ درصد به کوچکسازی محل زندگی یا گزینههای جایگزین فکر میکنند.
این گزارش تأکید میکند که هزینههای مسکن با پایان وام به پایان نمیرسد و برای بسیاری از سالمندان، این واقعیت روزبهروز پررنگتر میشود.
لری مَتیسون از سازمان Unison میگوید حتی خانهای که کاملاً پرداخت شده، همچنان هزینهبر است. برای سالمندانی که با درآمد ثابت زندگی میکنند، این هزینهها گاهی به انتخابهای دشوار منجر میشود؛ انتخاب میان خرید مواد غذایی یا تهیه دارو.
