خانهدار شدن بدون وام میلیوندلاری در بحران مسکن
زوجی برای فرار از قیمتهای نجومی مسکن که در برخی مناطق به ۱.۸ میلیون دلار میرسد، راهی متفاوت انتخاب کردند. ایسلین و علی بنجامین که توان خرید خانه در محله دلخواهشان در کالیفرنیا را نداشتند، به جای اجارهنشینی یا گرفتن وامهای سنگین، یک واحد مسکونی جانبی (ADU) به ارزش ۵۰۰ هزار دلار در حیاط خانه والدین علی ساختند.
علی میگوید این تصمیم بهترین انتخاب زندگیشان بوده است. پیش از این، آنها ماهانه بیش از ۳ هزار دلار برای یک آپارتمان دوخوابه اجاره میدادند. حالا خانه ۱۲۰۰ فوت مربعیشان با سه خواب، سونای کوچک و فضای ورزشی، حدود ۲۹۰۰ دلار در ماه هزینه دارد؛ با این تفاوت مهم که این پول صرف بازپرداخت وام و ساخت سرمایه میشود، نه اجاره.
نزدیکی به خانواده باعث کاهش هزینههای جانبی هم شده است؛ از قبضهای کمتر و نبود هزینههای کاندو گرفته تا کمک والدین در نگهداری از حیوان خانگی و در آینده مراقبت از فرزند. البته این سبک زندگی محدودیتهایی هم دارد. تصمیمهای بزرگ باید با هماهنگی والدین انجام شود و زندگی روی ملک خانوادگی برای همه راحت نیست.
آیا راه دیگری هست؟
در کانادا، برنامههایی مثل حساب پسانداز خانه اول، برداشت از RRSP یا مشوقهای دولتی کمک میکنند، اما در شهرهای گرانقیمتی مثل تورنتو و ونکوور، اغلب کافی نیستند. برای بنجامینها، ساخت خانه در حیاط والدین منطقیترین گزینه بود؛ راهی برای نزدیکی به خانواده، حفظ شغل و شروع خانهدار شدن بدون زیر بار رفتن وامهای میلیوندلاری.
