آیا یک نئاندرتال در DNA شما پنهان شده؟ حقیقت شگفت‌انگیز علم ژنتیک
اگر تصور می‌کنید نئاندرتال‌ها حدود ۴۰ هزار سال پیش برای همیشه از صحنه تاریخ ناپدید شدند، علم داستان متفاوتی روایت می‌کند. پژوهش‌های ژنتیکی نشان می‌دهد بخشی از میراث ژنتیکی آن‌ها هنوز در بدن بسیاری از انسان‌های امروزی وجود دارد. انسان‌های امروزیِ خارج از آفریقا معمولاً حدود ۱ تا ۴ درصد DNA نئاندرتال در ژنوم خود دارند؛ نتیجه آمیزش میان نئاندرتال‌ها و انسان‌های اولیه مدرن در گذشته دور.
اما این DNA باستانی فقط یک یادگاری خاموش نیست. دانشمندان دریافته‌اند برخی از این ژن‌ها می‌توانند بر ویژگی‌هایی مانند رنگ پوست و مو، الگوی خواب، خلق‌وخو، متابولیسم و عملکرد سیستم ایمنی تأثیر بگذارند. مطالعه‌ای روی بیش از ۱۱۲ هزار نفر نیز ارتباط میان گونه‌هایی از DNA نئاندرتال و ویژگی‌هایی مانند رنگ پوست و مو، قد، الگوی خواب، خلق‌وخو و سیگار کشیدن را نشان داد.
یکی از مهم‌ترین میراث‌های نئاندرتال‌ها به سیستم ایمنی مربوط می‌شود. برخی ژن‌های منتقل‌شده از آن‌ها احتمالاً به اجداد انسان کمک کردند در برابر ویروس‌ها و عوامل بیماری‌زا در محیط‌های جدید مقاومت کنند. برخی از این تغییرات هنوز در جمعیت‌های امروزی دیده می‌شوند.
از سوی دیگر، همه این میراث ژنتیکی مفید نیست. پژوهش‌ها برخی گونه‌های DNA نئاندرتال را با افزایش احتمال مشکلاتی مانند اختلالات پوستی، افسردگی، اختلالات خلقی، مشکلات انعقاد خون و برخی ویژگی‌های مرتبط با متابولیسم مرتبط دانسته‌اند.
حتی ساعت زیستی بدن نیز ممکن است تحت تأثیر این میراث باستانی باشد. برخی گونه‌های نئاندرتال با «کرونوتایپ» یا تمایل طبیعی فرد به خوابیدن و بیدار شدن در زمان‌های خاص ارتباط نشان داده‌اند.
با این حال، دانشمندان تأکید می‌کنند وجود DNA نئاندرتال به این معنا نیست که رفتار یا سلامت یک فرد مستقیماً توسط «ژن‌های نئاندرتال» تعیین می‌شود. بیشتر ویژگی‌های انسانی حاصل تعامل پیچیده هزاران ژن، محیط و سبک زندگی هستند.
