آیا میتوان از پسِ هزینهها با یک درآمد برآمد؟ تجربه خانهنشینی برای مراقبت از فرزندان
با افزایش هزینههای زندگی، بسیاری از خانوادهها به این فکر میافتند که آیا میتوان تنها با یک درآمد زندگی کرد، بهویژه زمانی که یکی از والدین تصمیم میگیرد در خانه بماند و از فرزندان مراقبت کند.
زنا آموندسن، مشاور مالی اهل رجاینا، این مسیر را از دهه ۹۰ تجربه کرده است؛ زمانی که بعد از تولد اولین فرزندش، همسرش تنها نانآور خانواده شد و او خانهدار شد. او میگوید این تجربه به او آموخت که مدیریت دقیق هر دلار چقدر حیاتی است و امروز نیز در کارش به مشتریان همین درسها را منتقل میکند.
به گفته کارشناسان مالی، مهمترین قدم در این تغییر، «برنامهریزی پیشاپیش» است. خانوادهها باید ابتدا یک دوره آزمایشی سه تا شش ماهه را با یک درآمد زندگی کنند تا ببینند آیا میتوانند هزینهها را مدیریت کنند یا نه. این کار به آنها کمک میکند نیازها و خواستههای واقعی خود را بهتر بشناسند.
در این مرحله معمولاً باید هزینهها بازبینی شوند؛ مانند کاهش خرج رستوران، سرگرمی، اشتراکها، سفر، بازسازی خانه یا ارتقای اتومبیل. هدف حذف کامل این موارد نیست، بلکه تطبیق آنها با شرایط جدید است. همچنین برخی هزینهها مثل رفتوآمد، لباس کاری، پارکینگ و مهدکودک حذف میشوند و حتی ممکن است خانواده به یک اتومبیل کمتر نیاز داشته باشد.
نشانه موفقیت این برنامه آزمایشی این است که خانواده همچنان بتواند پسانداز داشته باشد؛ هم برای شرایط اضطراری و هم برای آینده و بازنشستگی.
اما این تصمیم فقط مالی نیست. کارشناسان تأکید میکنند که جنبههای عاطفی آن بسیار مهم است. فردی که شغل خود را کنار میگذارد ممکن است با تغییر هویت، کاهش ارتباطات اجتماعی و احساسات پیچیده روبهرو شود. بنابراین باید از قبل درباره تقسیم وظایف، میزان دسترسی به پول شخصی و نحوه تصمیمگیریهای مالی بین زوجین صحبت شود.
همچنین ریسکهایی مانند امنیت شغلی فرد نانآور، بیماری یا از کار افتادگی نیز باید در نظر گرفته شود. بازگشت به بازار کار همیشه آسان نیست و ممکن است فرد مجبور شود از موقعیت پایینتر شروع کند و دوباره مهارتهای خود را بسازد. با این حال، بسیاری از والدین خانهدار معتقدند تجربه بزرگ کردن فرزندان، ارزش این تغییرات را دارد؛ حتی اگر مسیر دشوار باشد.
