آیا ایبوپروفن میتواند با سرطان مبارزه کند؟
یک قرص که بسیاری به سادگی از کنار آن میگذرند، در کیفها، کابینتها و کشوهای اداری در سراسر جهان پیدا میشود. برای سردرد، درد عضلانی و ناراحتیهای روزمره استفاده میشود و معمولاً کسی به آن فکر نمیکند.
اما تحقیقات علمی رو به رشد نشان میدهد که ایبوپروفن ممکن است در بدن اثرات فراتر از تسکین درد داشته باشد و پرسشهای جدیدی درباره تاثیرات زیستی آن مطرح میکند.
ایبوپروفن جزو داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAID) است. این داروها با مسدود کردن آنزیمهای مرتبط با درد و تورم، التهاب را کاهش میدهند. از آنجایی که التهاب سالهاست با بروز سرطان مرتبط دانسته شده، محققان بررسی میکنند که آیا NSAIDها ممکن است خطر سرطان را کاهش دهند.
شواهد نوظهور
یک مطالعه بزرگ در سال ۲۰۲۵، دادههای سلامتی بیش از ۴۲ هزار زن را طی ۱۲ سال بررسی کرد و دریافت کسانی که بهطور منظم ایبوپروفن مصرف میکردند، خطر ابتلا به سرطان آندومتر در آنها کمتر بود، بهویژه در زنان دارای بیماری قلبی.
تحقیقات دیگر نیز ارتباط احتمالی بین مصرف ایبوپروفن و کاهش خطر یا بازگشت سرطانهایی مانند روده، سینه، ریه و پروستات را نشان داده است. دانشمندان معتقدند این ممکن است به کاهش سیگنالهای التهابی و تغییر عملکرد ژنهای مرتبط با سرطان مربوط باشد.
چرا هنوز احتیاط لازم است
نتایج همه مطالعات یکسان نیست. برخی تحقیقات نشان میدهند استفاده ازNSAIDها بعد از تشخیص سرطان ممکن است برای بعضی بیماران خطرناک باشد. همچنین مصرف مداوم ایبوپروفن میتواند خطر خونریزی معده، آسیب کلیه و مشکلات قلبی را افزایش دهد.
به همین دلیل، کارشناسان ایبوپروفن را به عنوان ابزار پیشگیری از سرطان توصیه نمیکنند و همچنان تأکید دارند که سبک زندگی سالم، قابل اعتمادترین راه کاهش خطر سرطان است.
