اخباراخبار کانادا

کاهش بی خانمان ها در پارک های تورنتو: حل معضل یا سرپوش گذاشتن بر آن؟ 

زیر پلی در نزدیکی خیابان بلور، مردی که خود را جان معرفی می کند ماه هاست اتراق کرده و به گفته خودش، فقط گاهی برای دوش گرفتن به پناهگاه های افراد بی خانمان می رود او تنها نیست، حداقل هفت نفر دیگر هم در همان حوالی زیر پل زندگی می کنند. گویی با شروع تابستان، ده ها بی خانمان و کارتن خواب به پارک ها، زیر پل ها و حاشیه خیابان های فرعی تورنتو باز می گردند.

به نوشته وبسایت استار، یک سال پس از اینکه اتراق و تجمع افراد بی خانمان در پارک های بزرگی مانند ترینیتی بل وودز و لمپورت استادیوم به نقل محافل اجتماعی تبدیل شد، حالا خبری از چادرهای کهنه کوچک آنها در پارک ها و مسیر های اصلی شهر نیست.

.

اما تنها تغییر ایجاد شده، مهاجرت این بخش از جامعه از اماکن پر بازدید به جاهای خلوت تر و دورافتاده تر است. در واقع، از تعداد آنها کم نشده بلکه فقط کمتر در دید عموم قرار می گیرند.

دکتر استفن هوانگ، پزشک بیمارستان سنت میشل که پژوهشی را درباره پدیده کارتن خوابی انجام داده، معتقد است اینکه هنوز افرادی مجبور به زندگی در خیابان ها و پارک ها هستند نشان دهنده شکست شهرداری تورنتو در کمک هدفمند به نیازمندان است. هوانگ می گوید: مشکل فقط این نیست که تعداد این افراد رو به افزایش است، نگرانی اصلی، کاهش حساسیت جامعه به این تراژدی انسانی است. اینکه کارتن خوابی فقط به عنوان یک مزاحمت دیده شود که باید از شر آن خلاص شد.

شهرداری تورنتو امسال مصمم است پارک های اصلی شهر را از کارتن خواب ها خالی نگه دارد و به این منظور گشت های 24 ساعته ای را برنامه ریزی کرده است. البته شهرداری تاکید کرده برخورد ماموران با کارتن خواب ها با ملایمت و با هدف جذب آنها به پناهگاه های سرپوشیده و همچنین آشنا کردن آنها با برنامه های حمایتی در جهت اسکان دائم است.

سازمان پارک های تورنتو ماه می امسال وجود 88 چادر را در 44 ناحیه از شهر گزارش داد که در مقایسه با آمار سال گذشته، 300 چادر پراکنده در 58 منطقه، کاهش چشمگیری را نشان می دهد. با این وجود، در پارک های کم رفت و آمدتری مانند رزدیل و دان ولی، همچنان می توان شاهد چادرهای کارتن خواب هایی بود که خود را از دید عموم پنهان می کنند.

جان می گوید همه خواسته او این است که یک اتاق برای خودش داشته باشد، اما به تازگی متوجه شده به دلیل عدم آپدیت اطلاعاتش در فرم تقاضای اسکان ارزان قیمت، مدت هاست از فهرست انتظار شهرداری خارج شده است. در نزدیکی جان، شخصی به نام جیمز مارلی چادر زده است. جان درباره او می گوید: جیمز در خانه های ارزان قیمت شهرداری سکونت داشته، اما چون پاییز گذشته همسرش را از دست داده، دیگر دوست ندارد به آن خانه برگردد و با تقاضای جا به جایی اش هم هنوز موافقت نشده است.

دیانا مکنلی، مددکار اجتماعی و فعال در حوزه کمک به افراد بی خانمان، نیز تایید می کند امسال کارتن خواب ها بیشتر خود را پنهان کرده و در اماکنی ساکن می شوند که از دیدرس عموم و ماموران شهرداری در امان باشند.

به گفته دکتر هوانگ، مشاهده بد رفتاری و دزدی در پناهگاه های سرپوشیده شهرداری و اعمال محدودیت های مختلف موجب شده افراد بی خانمان زندگی آزادانه در پارک ها را ترجیح بدهند، هر چند گرما و سرمای شدید و خطرات این بی پناهی را نباید دست کم گرفت. به گفته هوانگ، مرگ هفته ای 4 نفر در پناهگاه ها در سال گذشته که بیش از نیمی از آن ناشی از سوء مصرف مواد مخدر بود نیز در اکراه کارتن خواب ها به زندگی در پناهگاه بی تاثیر نیست.

.

 

هوانگ معتقد است اگر شهرداری قصد انجام اقدامی موثر را دارد، باید به جای مجبور کردن بی خانمان به زندگی در پناهگاه، فضای این محیط های سرپوشیده را به نحوی ارتقا دهد که انتخاب بهتری نسبت به زندگی در پارک ها باشد

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید