مقالاتمقالات سیاسی

 پیروزی های پیاپی داگ فورد در انتخابات میان دوره ای انتاریو

داگ فورد رهبر پارلمان انتاریو و حزب محافظه‌کار پیشرو در دو انتخابات میان‌دوره‌ای هفته گذشته پیروزی‌های قاطعی داشت. در حوزه انتخابیه میلتون، زی حمید 47 درصد از آرا را به ‌دست آورد، در حالی که در حوزه لمبتون-کنت-میدلسکس، استیو پینسونئولت 57 درصد آرای رأی‌دهندگان را به خود اختصاص داد. این دو نامزد موفق حزب محافظه‌کار ایالت به زودی به مجلس قانون‌گذاری انتاریو راه خواهند یافت. اما آیا باید از این پیروزی‌ها شگفت‌زده شویم؟ خیر. حزب محافظه‌کار هر دو حوزه را پیش از اعلام انتخابات میان‌دوره‌ای روز دوم ماه مه به خود اختصاص داده بود. همچنین نظرسنجی‌ها حاکی از آن بود که این حزب حائز رأی 40 درصدی  است و برتری قاطعی نسبت به حزب لیبرال‌ دارد. از زمان به قدرت رسیدن فورد در سال 2018، منتقدانش او را با الفاظی مانند شیطان مجسم یا دلقک سیاسی خطاب کرده اند. آن‌ها تردید دارند که آیا فورد می‌تواند پارلمان خود را به‌خوبی کنترل کند یا نه. آنها معتقدند او سیاست‌ها را بدون برنامه‌ریزی اعلام می‌کند و با اولین اعتراض یا مقاومت، از سیاست هایش عقب نشینی می کند. آنها باور دارند او به استانداردهای آموزشی در مدارس انتاریو یا کنترل تظاهرات حامی فلسطینی‌ها یا گاهی حماس توجهی ندارد. این نظرات فقط مربوط به منتقدان چپ‌گرای فورد نیست. محافظه‌کاران هم انتقادهای زیادی به او وارد می کنند. نارضایتی‌ آنان از رهبر پارلمان روز به روز به صورت شدیدتری نمایان می‌شود. آنها احساس می‌کنند که او با ایده‌ها، سیاست‌ها و ارزش‌های آنان هم‌راستا نیست – یا در برخی موارد هیچ همخوانی‌ای ندارد.

داگ فورد رهبر فعلی پارلمان انتاریو همراه با برادرش راب فورد شهردار اسبق تورنتو، موفق شدند در دهه‌ اخیر برند سیاسی منحصر به فردی را توسعه دهند. فلسفه رهبری آنها با عنوان “جنبش فورد” ترکیبی از اصول محافظه‌کاری، طرفداری از مردم و سیاست خرده فروشی است که شامل کاهش مالیات، کاهش دخالت دولت، اقتصاد محتاطانه، حمایت از حقوق و آزادی‌های فردی و بازگرداندن قدرت به مردم می‌شود. این رویکرد ترکیبی متفاوت از آن چیزی است که توسط بزرگانی چون بری گلدواتر، رونالد ریگان، هلموت کوهل و مارگارت تاچر مطرح شده‌است. رویکرد اتخاذ شده توسط این دو برادر حتی متفاوت از سبک محافظه‌کاری ملی-طبقه‌محوری است که توسط دونالد ترامپ، بوریس جانسون، اسکات موریسون و دیگران مورد تاکید قرار می‌گرفت. با سیاست مدرنی که در زمان نخست‌وزیری برایان مولرونی و استفان هارپر در کانادا مطرح شد نیز شباهت ندارد. این نوع سیاست ترکیبی حتی با ایدئولوژی سیاسی رهبر فعلی مخالفان محافظه‌کار کانادا، پیر پویلیور یا دنیل اسمیت آلبرتا نیز تفاوت دارد.  افسوس، برخی از محافظه کاران انتاریو هنوز نمی دانند (یا از درک آن امتناع می ورزند) که فورد برای ایجاد و حفظ حمایت سیاسی چه می کند. او دقیقا مانند پویلیور می‌داند که سیاستمداران محافظه‌کار تنها زمانی در انتخابات کانادا پیروز می‌شوند که موفقیت را در عرصه ای فراتر از عرصه سیاسی درک کنند.  

 

منبع خبــــــر

 

 


نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock را متوقف کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید