مقالاتمقالات سیاسی

پیام پر امید رهبر جدید محافظه کاران، که کاسه صبر هوادارانش را لبریز خواهد کرد

ملیسا لانتسمن، یکی از حامیان اولیه پیر پویلیور و نماینده تورن هیل، در اظهار نظری، دیدگاه این سیاستمدار نوظهور را اینگونه بیان کرد: باید بخشی از عصبانیتی را که در ما جمع شده بگیریم، آن را در بطری ذخیره کنیم و اطمینان حاصل کنیم مثل عطر بیرون بیاید نه اینکه مانند کوکتل مولوتوف منفجر شود.

به نوشته وبسایت استار، پیروزی قاطع پویلیور درانتخابات رهبری حزب محافظه کار نشان می دهد استراتژی او در بین هم حزبی هایش جواب داده، اما حالا باید منتظر ماند و دید آیا او با تغییر لحن عصبانی خود موفق خواهد شد دل عموم مردم را نیز برای رسیدن به رهبری کانادا به دست آورد؟.

بعید است پویلیور اشتباه جبران ناپذیر رهبر قبلی حزب خود را تکرار کند.

ارین اوتول که با وعده یک محافظه کار واقعی بودن رهبری حزب را به دست آورد، در جریان انتخابات فدرال بیشتر میانه روی را در پیش گرفت به طوری که بسیاری از هم حزبی هایش او به لیبرال بودن متهم کردند.

با این حساب، پویلیور تنها با کیمیاگری خواهد توانست هم رای محافظه کارانی را که با وعده او برای تبدیل کردن کانادا به آزادترین کشور جهان اغوا شدند، نگه دارد و هم فتیله عصبانیت خود را به اندازه ای پایین بکشد و تغییر لحن بدهد که به مذاق عموم مردم، برای به دست آوردن رهبری کانادا، خوش بیاید. 

فعلا کمپین انتخاباتی او ترودو را نشانه گرفته و منزجرین از نخست وزیر فعلی را مخاطب قرار می دهد.

اما رهبر محافظه کاران کم کم باید به فکر توازنی در لحن و نوع پیام ها بیفتد که او را از برنده یک میدان مبارزه به فاتح یک جنگ بزرگ در سطح انتخابات کشوری تبدیل کند. کاری که حتی برای سیاستمدار قابلی چون او نیز دشوار خواهد بود: او باید از یک سو لحن عصبانی خود را تلطیف کند و از سوی دیگر مراقب از دست ندادن هواداران فعلی اش باشد.

پرستون مانینگ، رهبر سابق اصلاحات، در کنفرانسی که لانتسمن از استعاره ذخیره عصبانیت در بطری سخن گفت، نظر خود را این طور بیان داشت که خشم چاه عمیقی است که اگر درست مدیریت شود می تواند منبع انرژی و جوشش باشد اما در عین حال خطرناک هم هست و به پوپولیسم بی شباهت نیست.

وبسایت پویلیور همچنان بر این وعده ها اصرار می ورزد که: کنترل زندگی تان را به شما باز می گردانیم، شما را مسئول و تصمیم گیرنده درباره زندگی خودتان خواهیم کرد و کانادا را تبدیل به آزادترین کشور روی زمین می کنیم. این نه یک تبلیغات انتخاباتی، بلکه یک ضرورت است.

بنابراین اگر به نظر برسد پویلیور ذره ای از مواضع خود در محقق کردن این ضرورت عقب نشینی کرده است، عصبانیتی که او در سخنرانی هایش بروز می دهد به سمت خودش بازگشته و نتیجه نهایی را به سود حزب مردم تمام خواهد کرد.

اما اظهار نظری که از پویلیور روز بعد از پیروزی اش در انتخابات حزبی منتشر شد، نشان از تغییر لحن سیاستمدار جوان پس از رسیدن به مقام رهبری محافظه کاران دارد.

او در این اظهارات گفت: مردم کانادا به نخست وزیری نیاز دارند که به آنها امید بدهد. او سپس ضمن انتقاد از ترودو به خاطر ناتوانی از تامین احتیاجات اولیه مردم و خرج کردن مبالغ هنگفت برای برنامه های حمایتی پیچیده و به دردنخور، مدعی شد که اگر خودش نخست وزیر شود به مردم امید خواهد داد که بار دیگر قدرت خرید خانه و تامین مایحتاج خود را به دست خواهند آورد.

نکته اینجاست که پویلیور این دفعه حتی یک بار هم واژه آزادی را، که آن همه بر آن تاکید داشت، به کار نبرد و در عوض، پنج بار از واژه امید استفاده کرد.

به نظر می رسد او حالا وعده می دهد که نه آزادی، بلکه امید را به کانادا باز خواهد گرداند. 

و این همان چیزی است که می تواند هوادارانش را از او ناامید کند؛ افرادی که به جای امید، خواهان اقدامات فوری برای تغییرات واقعی در کشور هستند

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید