مقالاتمقالات اجتماعی

پکن چگونه رسانه های چینی را در کانادا و سراسر جهان کنترل می کند؟

گزیده ای از کتاب جدید جاشوآ کورلانتزیک با عنوان «حمله رسانه ای جهانی پکن: کمپین نابرابر چین برای تاثیرگذاری بر آسیا و جهان».

رژیم چین در زمان ریاست جمهوری شی جین پینگ در داخل کشور بیشتر به سمت استبداد مطلق حرکت کرده است، این در حالی است که پکن طی دهه گذشته به شدت تمایل داشته قدرت خود را به سایر نقاط جهان نیز تسری دهد. از این رو برای اولین بار از زمان مائو، دولت پکن در تلاش است تا در سیاست داخلی، رسانه ها، محیط های اطلاعاتی و جوامع دیگر کشورها مداخله کند. کمپین هایی که امروزه دولت پکن راه اندازی کرده است، منعکس کننده انحراف از سیاست خارجی محدود و تدافعی چین در اواخر جنگ سرد و اوایل دوران پس از جنگ سرد است. از این رو می توان گفت چین امروزی از بسیاری جهات در عرصه اقتدارگرایی خارجی، جایگزین روسیه شده است؛ این به معنی افزایش مداخله چین در امورات داخلی دیگر کشورها است.

پکن اهداف متعددی را در کمپین نفوذ جهانی جدید خود دنبال می کند؛ چین در ابتدا از منطقه آسیا-اقیانوسیه آغاز کرد، اما اکنون دموکراسی های لیبرال آمریکای شمالی، اروپا و سایر نقاط جهان را نیز هدف گرفته است. در واقع پکن با این کار قصد دارد با نفوذ در کشورهای مختلف جهان، کاری کند تا افکار عمومی و رهبران سایر کشورها به رهبری چین در عرصه جهانی نگاه مثبتی داشته باشند؛ به این صورت راه برای اعمال قدرت بیشتر چین در سطح بین‌المللی هموار می شود. در این صورت چین می تواند از این قدرت برای تضعیف دموکراسی ‌ها و شکل دادن به جهان استفاده کند؛ جهانی که همانند چین امروزی از سرمایه‌داری استبدادی رنج می برد و از محیط بسته و به شدت سانسور شده ای برخوردار است. 

شی جین پینگ صراحتا سیاستگذاران چینی را تشویق کرده است که چین را به عنوان الگویی به سایر کشورهای جهان تحمیل کنند. او به نمایندگان کنگره نوزدهم حزب کمونیست چین در سال 2017 گفت: «الگوی چین برای یک سیستم حکومت اجتماعی، بهترین گزینه برای سایر کشورهای جهان است». 

در واقع پکن می خواهد قدرت ایالات متحده و دیگر دموکراسی های لیبرال جهان (مانند کانادا) را در زمینه سازماندهی امور بین المللی یا حتی سیاست داخلی، جامعه مدنی، دانشگاه ها و رسانه های خود، کم کند. پکن در راستای تاثیرگذاری بر سیاست داخلی سایر کشورها، می خواهد اطلاعاتی را که چینی زبانان و غیر چینی زبانان سایر کشورها در مورد اقدامات حزب کمونیست در داخل و خارج از چین دریافت می کنند، کنترل کند. درضمن رژیم شی جینگ پینگ برخلاف دولت‌ های قبلی چین، می‌خواهد بین دموکراسی‌ های پیشرو جهان اختلاف ایجاد کند و بدین صورت وجهه دموکراسی را خدشه ‌دار کند.

یکی از بزرگترین ابزارهایی که پکن از آن استفاده می کند، کنترل رسانه های چینی زبان در سراسر جهان است. در ایالات متحده که جمعیت چینی زبانان گسترده ای را در دل خود جای داده است، طرفداران دولت پکن تقریبا تمام رسانه های چینی زبان را تصاحب کرده اند و هر آنچه را از چین مخابره می کنند، همان چیزی است که دولت پکن می خواهد از این کشور مخابره شود.

هم اکنون وضعیت مشابهی در کانادا در جریان است؛ به عبارت دیگر در اینجا نیز مالکان طرفدار پکن، اکثر رسانه‌ های چینی زبان را تصاحب کرده ‌اند. معدود رسانه های چینی زبان مستقل باقی مانده در کانادا، تحت فشار شدید دولت پکن قرار گرفته اند؛ آنها ضمن از دست دادن تبلیغات، با تهدیدهای مختلفی دست و پنجه نرم می کنند.

به عنوان مثال بزرگترین رسانه چینی زبان در کانادا یعنی Sing Tao Daily، در حال حاضر به بخشی از امپراتوری سینگ تائو (Sing Tao) تبدیل شده است. این رسانه که زمانی اخبار چین را به صورت تقریبا مستقل پوشش می داد، در حال حاضر، اخبار را آن گونه که دولت چین می خواهد مخابره می کند. روزنامه نگاران امپراطوری رسانه ای سینگ تائو در کانادا که جرات نقد سیاست های پکن را دارند، یا طرد می شوند و یا در نهایت اخراج و بازنشسته می شوند؛ ویکتور هو سردبیر سابق دفتر سینگ تائو در ونکوور یکی از آنهاست. بر اساس اظهارات او و سایر روزنامه‌ نگاران مستقل کانادایی که به زبان چینی کار می‌کنند، این اصل تنها در مورد سینگ تائو صدق نمی کند، بلکه اکثریت قریب به اتفاق رسانه ‌های چینی زبان فعال در کانادا، اکنون به شکلی به دولت پکن پایبند هستند. 

با این وجود علی رغم نظارت سازمان اطلاعات امنیت کانادا (CSIS) بر مداخله خارجی در کانادا، دولت فدرال هنوز هم فاقد ابزارهای قانونی سخت‌ گیرانه‌ لازم، برای بررسی کنترل چین بر بخش ‌هایی از رسانه ‌های کانادا و توقف تلاش ‌های نفوذی چین در سیاست کاناداست. اما قانونی که به کانادا اجازه می ‌دهد رسانه‌ ها و اطلاعات را به ‌عنوان بخش های حساس مورد بررسی قرار دهد، شاید این شرایط را تغییر دهد؛ بر اساس این قانون هر گونه سرمایه‌ گذاری خارجی در رسانه های کانادایی، باید به دقت مورد بررسی و موشکافی قرار بگیرد.

در ضمن چین با تکیه بر دیپلمات های خود و اداره کار جبهه متحد (یک سازمان اطلاعاتی چینی که بازوی نفوذ خارجی این کشور محسوب می شود).  سعی دارد نفوذ خود را بر دانشگاه های کانادا افزایش دهد. از این رو امروزه ردپای دولت پکن در میان بسیاری از گروه های دانشجویی چینی در کانادا دیده می شود؛ روندی که در استرالیا، ایالات متحده، اروپا و آسیای جنوب شرقی نیز در جریان است.

از طرفی دولت پکن از فضای آنلاین نیز غافل نشده است از این رو امروزه نقش دولت پکن در رسانه ‌های اجتماعی بسیار پر رنگ تر از قبل است، هدف پکن از این کار، انتشار اطلاعات نادرست در مورد چین و سیاست های آن در کانادا و سایر کشورهای دیگر است. 

مطالعات مختلف نشان می دهند که چین در این زمینه، مسکو را الگوی خود قرار داده است. به دست گرفتن افسار شبکه های اجتماعی و انتشار روایات مخرب و جعلی، تاکنون رویکرد دولت مسکو بوده است که براساس شواهد، پکن نیز پا در این راه نهاده است.

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید