فرهنگ و هنرفرهنگ و هنر جهان

متنی در مورد خط تیره روی شکم ریانا و استقبال او از بارداری

به قلم امیلی باراچ- Vogue:

یکی از مواردی که در فهرست تغییرات جسمی دوران بارداری عنوان شده است، خط تیره مایل به قهوه ای روی شکم است. پزشکان و دوستانم به من اطمینان دادند که این اتفاق هیچ خطری برای خودم یا بچه ندارد و بعد از زایمان، از بین خواهد رفت.

این خط تیره روی شکم یا خط حاصل از هایپرپیگمانتاسیون در دوران بارداری که اصطلاحا لینا نیگرا (linea nigra) گفته می شود، به خاطر تغییرات شدید هورمونی در بدنم ایجاد شده و خطری در پی ندارد. چرا حالت تهوع، درد لگن، یبوست و بی‌ خوابی برایم اهمیتی ندارد، اما این خط تیره روی شکم برایم مهم است؟ خب در اینجا به این سوال پاسخ می دهم.

در ابتدا باید بگویم که این خط تیره روی قسمتی از شکم که مو در می آورد، قرار دارد و من از دوران بلوغ با این موها مشکل داشتم. موی بدن همیشه یکی از دغدغه‌ های من بود، از زمانی که یکی از پسرهای کلاس هشتم بخاطر این موضوع به من توهین کرد. او به چیزی اشاره کرد که قبلا خودم هم به آن در ضمیر ناخودآگاهم به آن فکر کرده بودم: من پرمو هستم؟ و آیا این پرمویی باعث می ‌شود که من مورد پسند واقع نگیرم؟ یا بچه ها به من توهین کنند؟ (این موضوع به اواسط سال 2000 برمی گردد؛ زمانی که استاندارد زیبایی، بدن صاف بریتنی بود).

پرمویی من مادرزادی بود: پدربزرگ و پدرم هر دو هم ابروهای پرپشتی داشتند و هم سینه شان پر از مو بود. بعد از آن که آن پسر موهای روی بازوی من را به تمسخر گرفت، از موهای بدنم متنفر شدم.

از آن زمان به بعد، من مدام شیو می کردم، اصلاح می کردم، وکس می کردم، لیزر می کردم و دکلره می کردم  من در مورد جذابیت و زیبایی خود دچار وسواس شده بودم  اما وقتی بزرگ شدم، ابروهای پرپشت مد شدند. من به این باور رسیدم که اساسا یک اعتقاد زن ستیزانه در جامعه وجود دارد و آن این است که بدن زن باید شبیه یک گربه بی مو باشد، اما این انتخاب شخصی با خود زن است که چطور بخواهد با موهایش رفتار کند.

من خیلی مراقب شکمم بودم و به محض اینکه موهای زائد آن بلند می شد، اپیلاسیون می کردم. اما وقتی در طول پاندمی کرونا باردار شدم، سالن های آرایش بسته شدند و خط تیره روی شکم من نمایان شد. تا نه ماه پس از تولد پسرم این خط تیره روی شکم من باقی ماند و در نهایت، درست زمانی که جهان به حالت قبل خود بازگشت، آن خط هم محو شد.

تا زمانی که ریانا اعلام کرد باردار است، به برخی از چیزهای وحشتناکی که زود فراموش می کنیم، فکر نکرده بودم. داستان های هیجان انگیز مد و عکس های بارداری ریانا مرا به شدت به خود جذب کرد؛  ریانا نه تنها زندگی خود را پنهان نمی کند بلکه آن را در معرض دید بقیه قرار می دهد و موضوع مادر بودن را برجسته کرده است، قبل از این، علاوه بر مو، از بزرگ بودن شکمم هم خجالت می کشیدم اما ریانا این تابو را شکست. 

من فرزند دوم خود را باردارم و به این فکر می کنم که: دوران بارداری و دوران بعد از زایمان به خصوص در این کشور و به خصوص برای زنان رنگین پوست به اندازه کافی سخت هست، پس چرا آن را پنهان کنیم؟ اگر ریانا می تواند از حاملگی خود لذت ببرد و با پوشیدن لباس های حاملگی خودنمایی کند و به حرف های جامعه زن ستیز توجه نکند، من هم می توانم و نباید از خودم متنفر باشم.

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید