فرزندتان پرخاشگر شده؟؛ این سبک فرزندپروری می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد

پژوهش جدیدی نشان می‌دهد که نحوه کلی فرزندپروری والدین، بیش از هر رفتار یا قانون منفردی، می‌تواند بر سلامت روان و رفتار کودکان تأثیر بگذارد. محققان دریافتند الگوهای مختلف فرزندپروری با مشکلات درونی مانند اضطراب، افسردگی و گوشه‌گیری، و همچنین مشکلات بیرونی مانند پرخاشگری، نافرمانی و اختلال توجه ارتباط دارند.
در این مطالعه که در نشریه PLOS One منتشر شده، پژوهشگران سه سبک کلی فرزندپروری را شناسایی کردند و تأثیر آنها را بر رفتار کودکان بررسی کردند. نخستین گروه شامل والدینی بود که رفتارهای مثبت بیشتری داشتند و در عین حال نظارت مناسبی بر فرزندان خود اعمال می‌کردند. گروه دوم از حمایت و تعامل مثبت کمتری برخوردار بودند اما نظارت متوسطی داشتند و گروه سوم نیز گرچه تا حدی رفتار مثبت نشان می‌دادند، اما نظارت ضعیف‌تری بر کودکان داشتند.
نتایج نشان داد کودکانی که در خانواده‌های دارای فرزندپروری مثبت و نظارت مناسب رشد می‌کنند، کمترین میزان مشکلات رفتاری و عاطفی را دارند. در مقابل، بالاترین سطح مشکلات در کودکانی مشاهده شد که والدین آنها گرچه تا حدی رفتار مثبت داشتند، اما نظارت کافی بر فعالیت‌ها و روابط فرزند خود نداشتند.
محققان توضیح می‌دهند که فرزندپروری مثبت شامل رفتارهای گرم و حمایتگرانه، تشویق، تحسین و پاسخ‌گویی مناسب به نیازهای کودک است. همچنین نظارت مؤثر به معنای آگاهی والدین از فعالیت‌ها، دوستان و محل حضور فرزندشان است، نه کنترل افراطی یا محدود کردن بیش از حد او.
کارشناسان پیشنهاد می‌کنند والدین به جای تلاش برای کنترل کامل رفتار کودکان، بر ایجاد محیطی مبتنی بر محبت، ثبات و قوانین روشن تمرکز کنند. تشویق رفتارهای مثبت، گوش دادن بدون قضاوت، تعیین قوانین شفاف و اجرای پیامدهای قابل پیش‌بینی می‌تواند به رشد سالم کودک کمک کند.
این مطالعه همچنین تأکید می‌کند که فرزندپروری مثبت به معنای «بله گفتن به همه چیز» نیست. کودکان می‌توانند در عین داشتن مرزها و قوانین مشخص، احساس امنیت، حمایت و درک شدن داشته باشند. هدف نهایی، ایجاد خانه‌ای است که در آن محبت آشکار باشد، انتظارات روشن باشند و کودک بداند از بزرگسالان اطراف خود چه انتظاری می‌تواند داشته باشد.