مقالاتمقالات پزشکی

علائم خطرناک بیماری نارسایی مزمن کلیوی

 

بیماری مزمن کلیه که به نارسایی مزمن کلیوی نیز معروف است، بسیار گسترده ‌تر از آن چیزی است که مردم تصور می ‌کنند. متاسفانه این بیماری در اکثر موارد تا زمانی که پیشرفت نکند شناسایی نمی شود.

متاسفانه زمانی افراد متوجه نارسایی مزمن کلیه خود می شوند که اندازه کلیه آنها تنها به 25 درصد حد طبیعی کاهش یافته است.

همانطور که به تدریج نارسایی کلیه پیشرفت می کند و عملکرد اندام را مختل می کند، بخش زیادی از مواد زائد و مایعات به سرعت در بدن منتشر می شوند. هدف درمان در این بیماری، متوقف کردن یا کند کردن روند پیشرفت بیماری است.

علائم بیماری مزمن کلیه

نارسایی مزمن کلیه، بر خلاف نارسایی حاد کلیه، یک بیماری آهسته و تدریجی پیشرونده است. حتی اگر یکی از کلیه ها از کار بیفتد، دیگری می تواند عملکرد طبیعی خود را حفظ کند. معمولا تا زمانی که بیماری نسبتا پیشرفت نکند و وضعیت بیمار تشدید نشود، علائم و نشانه ‌های آن چندان قابل توجه نیستند. اما متاسفانه در این شرایط بیشتر آسیب ها غیر قابل برگشت هستند.

به همین دلیل باید افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماری کلیوی هستند، عملکرد کلیه خود را به طور منظم بررسی کنند. تشخیص زودهنگام بیماری می تواند تا حد زیادی جلوی آسیب جدی به کلیه ها را بگیرد.

شایع ترین علائم و نشانه های بیماری مزمن کلیه عبارتند از:

  • کم خونی
  • وجود خون در ادرار
  • ادرار تیره
  • کاهش هوشیاری ذهنی
  • کاهش خروجی ادرار
  • تورم پاها، دست ها و مچ پا 
  • خستگی و/یا مشکل خواب
  • فشار خون بالا 
  • بی خوابی
  • خارش پوست
  • از دست دادن اشتها
  • اختلال نعوظ
  • تکرر ادرار به خصوص در شب
  • گرفتگی عضلات
  • انقباضات عضلانی
  • و …

علل بیماری مزمن کلیوی

کلیه ها مواد زائد و مایع اضافی خون را از آن جدا کرده و از بدن دفع می کنند. کلیه ها در بیشتر موارد می توانند اکثر مواد زائد تولید شده توسط بدن ما را از بین ببرند. با این وجود گاهی اوقات این روند به دلیل مشکلات مختلف دچار اختلال می شود و اینجاست که بیماری های مختلف گریبان فرد را می گیرند.

در اکثر موارد، آسیب پیشرونده کلیه نتیجه یک بیماری مزمن است که برخی از آنها عبارتند از:

  • دیابت: بیماری مزمن کلیوی با دیابت نوع 1 و 2 ارتباط دارد. اگر دیابت بیمار به خوبی کنترل نشود، قند اضافی (گلوکز) در خون تجمع می یابد. بیماری کلیوی در 10 سال اول دیابت شایع نیست و بیشتر طی 15 تا 25 سال پس از تشخیص دیابت، بروز می کند.
  • فشار خون بالا: فشار خون بالا می تواند به گلومرول ها آسیب برساند؛ قسمت هایی از کلیه که در فیلتر کردن مواد زائد نقش دارند.
  • انسداد جریان ادرار: اگر جریان ادرار مسدود شود، می تواند از مثانه به کلیه برگردد. مسدود شدن جریان ادرار باعث افزایش فشار روی کلیه ها و تضعیف عملکرد آنها می شود. از جمله علل احتمالی بروز این مشکل می توان به بزرگ شدن پروستات، سنگ کلیه یا تومور اشاره کرد.
  • بیماری های کلیوی: مانند بیماری کلیه پلی کیستیک، پیلونفریت، یا گلومرولونفریت.
  • تنگی شریان کلیوی: در این شرایط شریان کلیوی قبل از ورود به کلیه، باریک یا مسدود می شود.
  • برخی سموم: از جمله سوخت ها، حلال ها (مانند تتراکلرید کربن) و سرب (رنگ های مبتنی بر سرب، مواد لحیم کاری). حتی برخی از جواهرات نیز دارای سمومی هستند که می توانند منجر به نارسایی مزمن کلیوی شوند.
  • لوپوس اریتماتوز سیستمیک: این یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن، کلیه ها را مانند یک بافت خارجی می بیند و به آنها حمله می کند.
  • برخی از داروها: به عنوان مثال استفاده بیش از حد از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپرین یا ایبوپروفن.
  • اعتیاد به مواد مخدر: مانند هروئین یا کوکائین.
  • صدمه: ضربه شدید یا آسیب فیزیکی به کلیه ها.

درمان بیماری مزمن کلیوی

در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای بیماری مزمن کلیوی وجود ندارد. با این حال برخی از درمان ‌ها می‌ توانند به کنترل علائم و نشانه‌ های این بیماری و کند شدن روند پیشرفت آن کمک کنند.

برخی از داروهایی که برای مبتلایان به این بیماری تجویز می شوند، عبارتند از: 

درمان کم خونی

برخی از بیماران کلیوی مبتلا به کم خونی نیاز به تزریق خون دارند. بیمار مبتلا به بیماری کلیوی معمولا باید مکمل های آهن را به صورت قرص سولفات آهن به صورت روزانه یا تزریقی دریافت کند.

تعادل فسفات

افراد مبتلا به بیماری کلیوی ممکن است نتوانند به درستی فسفات را از بدن خود دفع کنند. از این رو معمولا به این بیماران توصیه می شود که مصرف فسفات غذایی خود را کاهش دهند که به معنای کاهش مصرف لبنیات، گوشت قرمز، تخم مرغ و ماهی است.

در ضمن ممکن است پزشک داروهای هیپرفسفاتمی را برای بیمار تجویز کند که به مهار جذب روده ای فسفر کمک می کند. 

از جمله روش های دیگر درمان نارسایی مزمن کلیوی می توان به مصرف مکمل های ویتامین دی، کنترل فشار خون، کنترل دیابت، کاهش مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و غیره اشاره کرد.

در کنترل بیماری مزمن کلیوی، توجه به علائم این بیماری و پیگیری آنها بیش از هر چیزی اهمیت دارد و کلید طلایی نجات کلیه های فرد است.

منبع خبــــــر

 

 


نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock را متوقف کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید