علم و دانش

عفونت دستگاه ادراری؛ علت، علائم و درمان

انواع مختلفی از عفونت‌ دستگاه ادراری (UTIs) وجود دارد که بیشتر زنان بالغ را مبتلا می کند. در آمریکا، تقریبا 25 تا 40 درصد از زنان حداقل یک بار به عفونت مجرای ادراری دچار شده اند. 

عفونت ادراری یک عفونت باکتریایی است می توانند اندام های متعددی را در سیستم ادراری تحت تاثیر قرار دهد، از جمله مجرای ادرار (لوله خروجی ادرار)، مثانه، لوله هایی که ادرار را در مثانه حمل می کنند)، کلیه ها و در مردان پروستات. بسته به محل آسیب دیده، عفونت ادراری سیستیت (مثانه)، اورتریت (مجرای ادرار) یا پیلونفریت (کلیه ها) نامیده می شود.

در مورد پروستات، پروستاتیت (تورم یا التهاب غده پروستات) گاهی اوقات ناشی از عفونت باکتریایی است که از مجرای ادراری عبور کرده است.

در 95 درصد از موارد، عفونت توسط باکتری در اندام های آسیب دیده ایجاد می شود. در 80 درصد موارد، عامل ابتلا ، E•coli یک باکتری روده ای است که معمولا در بدن انسان یافت می شود. E• coli که معمولا بی ضرر است، زمانی که از مقعد به مجرای ادرار وارد شده و سپس به مثانه یا کلیه ها صعود می کند مشکل ساز می شود.

علائم رایج شامل تب، درد و سوزش هنگام ادرار کردن است، اگر عفونت دستگاه ادراری دارید، ادرار شما ممکن است کدر یا خونی باشد و یا بوی قوی داشته باشد. فشار و درد در قسمت پایین شکم نیز یکی دیگر از علائم ابتلا می باشد، عفونت ادراری سیستیت (مثانه) شایع ترین نوع است. اکثر عفونت های ادراری با آنتی بیوتیک درمان می شوند. طول درمان به عوامل مختلفی مانند نوع باکتری بستگی دارد. پس از شروع درمان آنتی بیوتیکی، علائم معمولا در عرض 24 تا 48 ساعت بهبود می یابند؛

نوشیدن مقدار زیادی آب در حین مصرف آنتی بیوتیک برای عفونت دستگاه ادراری مهم است، تکرر ادرار نیز دفع باکتری ها را آسان تر می کند. برای درد ناحیه پایین شکم نیز ممکن است مسکن تجویز شود. خوشبختانه می توانید با رعایت چند نکته ساده ریسک ابتلا را کاهش بدهید. رعایت بهداشت فردی، از جمله شستشوی روزانه ناحیه فرج و مقعد و پاک کردن از جلو به عقب پس از اجابت مزاج بسیار مهم است. 

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید