سه راه برای کانادا در مواجهه با آمریکای پرخاشگر

دیوان عالی ایالات متحده اخیراً تعرفههای جهانی گستردهای را که رئیسجمهور، دونالد ترامپ، تحت قانون قدرتهای اقتصادی اضطراری بینالمللی وضع کرده بود، لغو کرد و اعلام نمود این قانون اختیار وضع تعرفهها را به دولت نمیدهد. اوایل ۲۰۲۵، ترامپ این قانون را علیه کانادا، مکزیک و چین به کار گرفت و مدعی شد این کشورها در جلوگیری از قاچاق مواد مخدر به آمریکا کوتاهی کردهاند. اگرچه این حکم قانونی توان ترامپ را محدود میکند، اما به احتمال زیاد مانع فشارهای اقتصادی یا سیاسی آینده آمریکا نخواهد شد.
رابطه کانادا با آمریکا داستانی دو قرنه از همبستگی عمیق، ادغام اقتصادی و تنشهای گاهبهگاه است. حدود ۷۰ درصد صادرات کانادا به آمریکا میرود و ۵۹ درصد واردات از جنوب مرز تأمین میشود. جمعیت تقریباً ۳۴۲ میلیونی آمریکا و تولید ناخالص داخلی تقریباً ده برابر کانادا، رابطهای نامتقارن ایجاد کرده که گاهی آسیبپذیری کانادا را برجسته میکند. با این حال، کانادا بیقدرت نیست: به عنوان عضو گروه هفت، نفوذ و اهرم بینالمللی قابل توجهی دارد.
برای عبور از این شرایط نامطمئن، کانادا میتواند بر سه مسیر استراتژیک تمرکز کند:
۱. تنوعبخشی اقتصادی و ژئوپلیتیکی: کاهش وابستگی به آمریکا با گسترش شراکتهای تجاری، مانند کاهش تعرفهها با چین، و استفاده از مذاکراتی مانند بازنگری CUSMA ، تابآوری کانادا را افزایش میدهد. شبکههای اقتصادی گستردهتر، آسیبپذیری نسبت به تغییر سیاستهای آمریکا را کاهش میدهد.
۲. حمایت از نظم جهانی مبتنی بر قوانین: قدرت کانادا به عنوان یک کشور متوسط از قانون، ارزشها و اتحاد با کشورهای همفکر ناشی میشود. با ترویج اصول دموکراتیک لیبرال و حفظ شراکتهای چندجانبه، کانادا میتواند در برابر گرایشهای پوپولیستی یا انزواگرایانه آمریکا، محافظت شود.
۳. تقویت ظرفیتهای داخلی و استراتژیک: روانسازی تجارت بیناستانی، بهروزرسانی مقررات قدیمی، پیگیری حاکمیت دادههای دیجیتال و توسعه زنجیره تأمین مواد معدنی حیاتی، موتور اقتصادی کانادا و اهرم استراتژیک جهانی آن را تقویت میکند، بهویژه با توجه به گذار جهان به انرژیهای تجدیدپذیر و برقرسانی.
تجربه طولانی کانادا در مدیریت نامتقارنیها، توانایی سازگاری خلاقانه با ناپایداری آمریکا را فراهم میکند. با این حال، وضعیت کنونی آزمونی وجودی است که نیازمند چابکی، شجاعت و تصمیمگیری قاطع است. موفقیت نه تنها منافع کانادا را حفظ میکند، بلکه میتواند الگویی برای دیگر کشورهای کوچک و متوسط باشد که در جهانی که قواعد قدیمی دیگر کاربرد ندارند، حرکت میکنند.
با تنوعبخشی جهانی، تقویت هنجارهای بینالمللی و بهرهگیری از توان داخلی، کانادا میتواند آسیبپذیری را به فرصت استراتژیک تبدیل کند و رفاه و نفوذ خود را در برابر همسایهای روزافزون پرخاشگر تضمین نماید.







