اخباراخبار جهان

زنان ایرانی آزادی خواه خواستار شنیدن صدایشان در سطح جهان هستند

به نقل از خبرگزاری Cosmopolitan UK

حدود سه ماه از خروش انقلابی مردم ایران در واکنش به مرگ مظلومانه مهسا امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد می گذرد. 

پیامدهای مرگ مهسا امینی باعث شد که معترضان به طور علنی روسری های خود را بسوزانند و موهایشان را قیچی کنند. رژیم در واکنش، به سرکوب وحشیانه مردم پرداخت و فوج فوج مبارزان آزادی را راهی زندان کرد. قطع اینترنت راهکار دیگر رژیم برای خاموش کردن شعله انقلاب مردم و قطع ارتباط آنها با دنیای آزاد بود. اکنون که حدود سه ماه از این خیزش انقلابی می گذرد تمام شواهد نشان می دهند که نه سرکوب و کشتار وحشیانه و نه صدور بی محابای احکام اعدام، اندکی در اراده ملت تغییری به وجود نیاورده اند. رها نیز جزئی از این سیل خروشان است، او در ردیت سعی می کند پیام مردم ایران را به گوش جهانیان برساند.

آسمان تاریک شده و شب فرا رسیده است، اما خیابان ها مملو از جمعیت هستند. جمعیت دوش به دوش هم حرکت می کنند، صدای تیراندازی و شلیک پی در پی گازهای اشک آور، فضا را رعب انگیز کرده است. همه شعار می دهند: «نترسید! نترسید! ما همه با هم هستیم!» صدای یک زن جوان در دریایی از شعارها خودنمایی می کند. ناگهان او می ایستد، مورد اصابت گلوله قرار می گیرد و برای همیشه ساکت می شود.

من آخرین لحظات تیر خوردن غزاله چلبی را بارها و بارها در تیک تاک و توییتر تماشا کرده ام. هر بار منتظرم نتیجه دیگری رقم بخورد، گلوله منحرف بشود و او زنده بماند. اما این اتفاق دیگر هرگز رخ نمی دهد.

هزاران ایرانی نیز مانند غزاله چلبی 32 ساله در اعتراض به مرگ مهسا امینی به خیابان ها آمدند. زیرا همه ما با او همذات پنداری کردیم؛ خود من بارها به این فکر کرده ام که ممکن است روزی مانند مهسا امینی از خانه خارج شوم و دیگر هرگز برنگردم. همین امر باعث شده که زنان ایرانی در واکنش به این اتفاق، همزمان احساساتی مانند عصبانیت، ترس و ناامیدی را تجربه کنند.

رژیم همه ما را به دام انداخته است و ما را مجبور کرده براساس قوانین آنها زندگی کنیم. مردان نیز در حال مبارزه هستند، اما این زنان هستند که بیشترین ضربه را از این رژیم متحمل شده اند. کافی است روزانه به اخبار ایران گوش دهید، هر روز می شنوید که دختری به دست پدرش یا زنی به دست همسرش کشته شده و قانون هیچ مجازاتی برای او در نظر نمی گیرد. زنان ورزشکار ما اگر نتوانند رضایت همسران شان را جلب کنند، فرصت شرکت در مسابقات بین المللی را از دست می دهند. 

من قبلا توسط گشت ارشاد دستگیر شده ام. خیلی های دیگر مانند من بارها در خیابان و حتی مدرسه و دانشگاه توسط مامورین گشت ارشاد و حراست مورد توهین قرار گرفته اند. یادم می آید مرا سوار ون گشت ارشاد کردند و به بازداشتگاه وزرا بردند. هیچ وقت توهین و تحقیری را که در آنجا متحمل شدم فراموش نمی کنم.  

به همین دلیل، زنانی مثل من همیشه سعی کرده اند سرشان را پایین نگه دارند تا هم جلب توجه نکنند و هم وجود آنها را نادیده بگیرند، اما دیگر تصمیم گرفته ایم با آنها مقابله کنیم. اکنون قصد داریم کاری را که به نفع میهن مان است انجام دهیم. مبارزه ما برای آزادی، ترسی را که سال ها در وجودمان رخنه کرده بود از بین برده است. تنها چیزی که اکنون از آن می ترسم این است که زندگی به حالت قبل برگردد.

اما شک دارم دیگر این اتفاق رخ دهد، زیرا این جنبش انقلابی بسیار بزرگتر و گسترده تر از جنبش های مشابه در 43 سال گذشته است. در گذشته ما خواستار تغییر قوانین بودیم، از صاحبان قدرت می خواستیم که به حرف ما گوش دهند، اعتراضات ما عمدتا خاموش بودند؛ اما دیگر این گونه است، این رژیم باید برود، همه از یک انقلاب می گویند. زنان بدون حجاب در خیابان راه می‌روند، ما در اتوبوس و مترو یادداشت هایی را با مضمون پیروزی و آزادی رد و بدل می کنیم؛ حتی مردان نیز در این زمینه مشارکت می کنند.

ما می دانیم راه درازی در پیش است، اما دانستن اینکه همه با هم هستیم به ما آرامش عجیبی می بخشد. رژیم پول، قدرت و سلاح دارد. اما ما وحدت و قدرت ایجاد تغییر داریم. حال سوال این است: چقدر طول می کشد؟ چند نفر بی گناه کشته خواهند شد؟ 

هنوز هیچ کدام از ما پاسخی برای این سوالات نداریم. هر کدام از ما می‌تواند قربانی بعدی باشد، شرکت در اعتراضات خیابانی هر لحظه مساوی با مرگ است. دستگیری نیز تفاوتی با مرگ ندارد و با توجه به وضع زندان ها، به مراتب از مرگ بدتر است. 

خوشبختانه تاکنون این وحشی بازی ها نتوانسته ما را تسلیم کند. ما همچنان به اعتراض خود و آنها همچنان به سرکوب ما ادامه خواهند داد. آنها اینترنت و رسانه های اجتماعی را محدود کرده اند، ما در طول روز باید ساعت ها را صرف دور زدن این محدودیت ها کنیم. اما باز در طول شب با شعار زن، زندگی، آزادی به صحنه خیابان ها بازمی گردیم.

 

من می خواهم دنیا بداند که این تنها یک اعتراض نیست، بلکه یک انقلاب است. ما می خواهیم دنیا صدایمان را بشنود، دنیا باید بداند که رژیم چه جنایاتی در حق مردم مرتکب می شود. ما از جهانیان می خواهیم از موقعیت خود برای ایجاد تغییر استفاده کنند. ما به تنهایی نمی توانیم این رژیم را ساقط کنیم، ما به کمک نیاز داریم!

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید