فرهنگ و هنرفرهنگ و هنر جهان

رنه زلوگر از تغییرات جسمانی اش برای ایفای نقش های متفاوت می گوید

زلوگر که در سریال The Thing About Pam به ایفای نقش پرداخته است با کمک چندین پروتز بدن و صورت به پاملا هاپ؛ قاتل این مینی سریال که از شبکه NBC پخش می شود، تبدیل شد. رنه زلوگر عاشق تبدیل شدن به کاراکترهایش است. این بازیگر مشهور به طور انحصاری با PEOPLE در مورد اینکه چگونه حالت جسمی اش به بازیگری او شکل می دهد صحبت کرد. زلوگر 53 ساله به پیپل گفت: واقعا این مورد فقط مانند یک ابزار دیگر است، اینطور نیست که ارائه با روایت مطابقت داشته باشد، من آن را دوست دارم، چرا که احساس می کنم فضای امنی برای پنهان شدن است. 

زلوگر در The Thing About Pam، به لطف تعدادی از پروتزهای بدن تقریبا غیرقابل تشخیص بود.

او گفت: من از تبدیل کردن خودم خوشم می ‌آید، زیرا فرایند این است که وقتی در حال آماده‌ سازی هستید، برای ایجاد فضا اهدافی را تعیین می کنید که بتوانید در بستر آن فضا، داستان را تعریف کنید، و این بخش بزرگی از کار است. و وقتی همه این ها دست به دست هم می دهند، می‌ توانید با نزدیک و نزدیک‌ تر شدن به آنچه هست، تمام موارد را برآورده کنید تا این فضا را برای روایت داستان ایجاد کنید. مثل این است که با برآورده کردن همه آن موارد، به آنچه که قصد انجام آن را داشته اید، دست یافته اید و این بسیار مفید است. این بازیگر برنده اسکار همچنین اشاره کرد که اولین باری که خود را با گریم هاپ دید خندید، چرا که شگفت زده شده بود. او در این باره می گوید: من از آنچه آن ها توانسته بودند انجام دهند شگفت زده شدم، آنچه آریان؛ طراح پروتز، توانست با تیم نابغه خود به دست آورد اعجاب آور بود او اضافه کرد که برای من نفس گیر بود که آن ها انقدر بااستعداد هستند و آریان این قطعات را از هیچ ساخته و فقط با تخیل خود آن ها را خلق کرده است.

رنه ادامه می دهد: تلاش برای ایجاد شباهتی که در بیان این داستان مناسب باشد و حضورم به عنوان بخشی از این فرایند واقعا جالب بود. 

زلوگر در مورد اینکه چه احساسی نسبت به قتل هاپ دارد، گفت که او هنگام آماده شدن برای این نقش، هر گونه قضاوتی را کنار گذاشته است. او به پیپل گفت: من واقعا فقط سوال می کنم. من فقط سعی می ‌کنم شرایط پیرامون تصویر بزرگ‌ تر و کلی تر داستان و ویژگی‌ های خاص آن را درک کنم، و سعی می ‌کنم انگیزه موجود در پشت انتخاب‌ های خاص کاراکتر را درک کنم. این بیشتر به مثابه یک کاوش می ماند تا تلاش برای اجتناب از قضاوت کردن یا توجه به قضاوت هایی که ممکن است انجام دهم. او اضافه کرد که من بیشتر سعی می کنم اطلاعات را جمع آوری کنم و آن ها را ذخیره کنم تا بتوانم در صورت نیاز به آن مراجعه کنم؛ زلوگر اعتراف کرد که هیچ اجتنابی از میزان عجیب و غریب بودن داستان وجود نداشت، و گفت: فکر می ‌کنم به همین دلیل بود که بسیاری از مردم مجذوب داستان این مینی سریال شدند. چیزهای زیادی برای بررسی؛ از جمله تلاش برای درک بهتر اینکه چگونه آن وقایع منجر به آن اتفاقات شدند، وجود داشت. فکر می‌ کنم بیشتر وسواسم به جای قضاوت داستان، معطوف به این بود که آیا چیزی وجود دارد که از دستم در رفته و حواسم به آن نبوده باشد یا خیر.

***

رنی کاتلین زِلوِگِر ((Renée Kathleen Zellweger متولد 25 اپریل 1969) بازیگر آمریکایی برنده دو جایزه اسکار، بفتا، جایزه اس ای جی و چهار جایزه گلدن گلوب و تهیه‌ کننده است.

پدر رنی، امیل اریخ زلوگر یک مهندس سوئیسی بزرگ شده استرالیا و مادرش جلفرید ایرنه اندرسن پرستار بود. پدر و مادر زلوگر در یک کشتی در زمان مهاجرت به آمریکا با هم آشنا شدند و در سال 1963 با هم ازدواج کردند. در دوران دبیرستان در یک کلوب بازیگری کار می‌ کرد و در همان دوران به هنرپیشگی علاقه‌ مند شد. در سال 1991 از دانشگاه تگزاس شهر آستین در رشته ادبیات انگلیسی فارغ‌ التحصیل شد. بعد از دانشگاه تصمیم گرفت به صورت حرفه ‌ای بازیگری را دنبال کند  چون ورود به هالیوود دشوار بود بهتر دید که در تگزاس بماند و در هوستون به ‌دنبال بازی در فیلم‌ ها بود، در این دوران به عنوان پیشخدمت کار می‌ کرد.

در سال 1994 در فیلم‌ های واقعیت نیش‌ ها و بازگشت کشتار با اره برقی در تگزاس و در سال 1995 در فیلم امپراتوری رکوردها نقش‌ هایی را بازی کرد. بازی در فیلم عشق و آ ۴۵میلیمتری باعث تحسین منتقدان از رنه جوان شد، به‌ طوری‌ که تصمیم گرفت به لس آنجلس برود. بعد از بازی در چند فیلم مستقل و دریافت تحسین‌ های منتقدان، مطمئن شد که می ‌تواند در فیلم‌ های بزرگ هالیوود بازی کند. بازی در یک چیز درست در مقابل یکی از اسطوره‌ های هالیوود، مریل استریپ، در سال 1998 نقطه عطف دوران بازیگری او محسوب می ‌شود. در سال 2000 در مقابل جیم کری در فیلم من، خودم و ایرِن قابلیت‌ های خود را در نقش‌ های کمدی نشان داد. بعد از این فیلم شایعه ارتباط این دو منتشر شد که در ابتدا از طرف هر دو رد شد اما بعد به داشتن ارتباط اعتراف کردند. در این سال با بازی در فیلم پرستار بتی برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در فیلم‌ های کمدی/موزیکال شد. در سال 2001 بازی وی در فیلم خاطرات بریجیت جونز مورد توجه منتقدان واقع شد، با بازی در این فیلم برای اولین بار کاندیدای جایزه اسکار شد؛ در سال 2002 با بازی در فیلم شیکاگو برای دومین بار نامزد جایزه اسکار شد، بازی درخشان او در کوهستان سرد باعث شد تا سرانجام اولین اسکار را به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کند.

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید