رد پای نئاندرتال در بدن شما: نشانههایی که شاید هر روز با آنها زندگی میکنید
اگر دقیقتر به بدن خود نگاه کنید، ممکن است رازهایی را ببینید که هزاران سال پیش نوشته شدهاند. نشانههای کوچک در استخوانها و ژنها، ارتباط ما را با انسانهایی نشان میدهد که خیلی قبل از ما روی زمین میزیستند و هنوز هم رد پایشان در ما باقی مانده است. نئاندرتالها گونهای از انسانهای باستانی بودند که در بخشهایی از اروپا و آسیا زندگی میکردند و هزاران سال دوام آوردند، تا اینکه حدود 40 هزار سال پیش ناپدید شدند.
دانشمندان با بررسی و توالییابی DNA استخوانهای نئاندرتال مشخص کردند که قطعات کوچکی از این ژنها وارد ژنوم انسانهای مدرن شده اند. انسانهای مدرن در آفریقا تکامل یافتند و حدود 50 تا 70 هزار سال پیش به سراسر جهان مهاجرت کردند. وقتی به اروپا و آسیا رسیدند، با نئاندرتالها که از قبل آنجا بودند، روبهرو شدند. این برخوردها شامل آمیزش ژنتیکی نیز بود و به همین دلیل بسیاری از افراد امروزی مقدار کمی DNA نئاندرتال در خود دارند. برخی از این تاثیرها هنوز در بدن ما دیده میشود:
- پاسخهای ایمنی قویتر: وقتی انسانها به سرزمینهای جدید رفتند، با ویروسها و باکتریهای تازه روبهرو شدند. نئاندرتالها ژنهای ایمنی مناسب این تهدیدها داشتند و برخی از آنها هنوز در انسانهای امروزی باقی مانده و نحوه واکنش بدن به عفونتها را تحت تأثیر قرار میدهد.
- ضخامت و ترمیم پوست: پوست فقط پوشش نیست، یک سپر فعال است. برخی ویژگیهای وراثتی روی ضخامت پوست، مقاومت در برابر سرما و سایش و سرعت بهبود آن تاثیر میگذارند.
- رشد و بافت مو: تفاوت در ضخامت و حالت مو بین افراد بسیار رایج است. این تنوع بخشی از سازگاری با حفظ گرما و محافظت از پوست بوده و هنوز هم در ظاهر ما باقی مانده است.
- الگوهای ذخیره چربی: چاقی در نقاط مختلف بدن متفاوت است. برخی افراد بیشتر در شکم و برخی در رانها و باسن چربی ذخیره میکنند. الگوهای ذخیره انرژی برای زنده ماندن در فصلهای سرد و دورههای کمغذا شکل گرفته و هنوز هم روی بدن تاثیر دارد.
- تأثیر باستانی روی شکل دندانهای جلو: دندانهای جلویی یا پیشین، بین افراد تفاوتهای ژنتیکی ظریفی نشان میدهند. محققان یک نوع ژن نئاندرتالی را شناسایی کردهاند که با نازکتر شدن دندانهای جلو در برخی گروهها مرتبط است و نشان میدهد DNA باستانی هنوز روی برخی ویژگیهای دندانی اثر دارد.
