راز ضدالتهابی سفره شما فاش شد؛ چرا ترشی و ماست تخمیری ممکن است از فیبر هم فراتر بروند؟
اگر برای سلامت روده و کاهش التهاب، همیشه روی مصرف فیبر تمرکز کردهاید، یافتههای یک پژوهش جالب ممکن است نگاهتان را به رژیم غذایی تغییر دهد. تحقیقات نشان میدهد غذاهای تخمیرشده میتوانند از مسیری متفاوت از فیبر، بر میکروبیوم روده و التهاب بدن اثر بگذارند.
در یک کارآزمایی تصادفی در دانشگاه استنفورد، ۳۶ فرد سالم به مدت ۱۰ هفته در دو گروه قرار گرفتند: گروه اول رژیمی سرشار از غذاهای تخمیرشده و گروه دوم رژیمی با میزان بالای فیبر مصرف کردند. غذاهای گروه تخمیری شامل ماست، کفیر، پنیر کاتیج تخمیری، کیمچی، سبزیجات تخمیرشده، نوشیدنیهای آبنمک سبزیجات و کامبوچا بود.
نتیجه قابل توجه بود: در افرادی که غذاهای تخمیرشده بیشتری مصرف کردند، تنوع باکتریهای روده افزایش یافت و سطح ۱۹ پروتئین مرتبط با التهاب در خون کاهش پیدا کرد. یکی از این مواد، اینترلوکین-۶ (IL-6) بود؛ مولکولی که در فرایندهای التهابی نقش دارد و با بیماریهایی مانند دیابت نوع ۲ و آرتریت روماتوئید ارتباط دارد. همچنین فعالیت برخی سلولهای ایمنی کاهش پیدا کرد.
اما گروهی که رژیم سرشار از فیبر داشتند، افزایش مشابهی در تنوع میکروبی یا کاهش همان نشانگرهای التهابی نشان ندادند. پژوهشگران ابتدا انتظار داشتند فیبر تأثیر گستردهتری داشته باشد، اما نتایج نشان داد افزایش فیبر بهتنهایی، دستکم در این دوره کوتاه، الزاماً برای افزایش تنوع میکروبیوم کافی نیست.
با این حال، این یافته به معنای بیفایده بودن فیبر نیست. فیبر همچنان برای سلامت گوارش، کنترل قند و کلسترول و کاهش خطر برخی بیماریهای مزمن اهمیت دارد. کارشناسان تأکید میکنند غذاهای تخمیرشده و فیبر احتمالاً نقشهای متفاوت و مکملی دارند؛ بنابراین بهتر است یکی جایگزین دیگری نشود.
غذاهایی مانند ماست دارای کشت زنده، کفیر، کیمچی و سبزیجات تخمیرشده میتوانند گزینههایی برای افزودن غذاهای تخمیری به رژیم باشند. البته همه غذاهای تخمیرشده الزاماً حاوی میکروارگانیسمهای زنده نیستند، بنابراین توجه به برچسب محصول اهمیت دارد.
در نهایت، پژوهش کوچک است و برای ارائه توصیههای قطعی، مطالعات بزرگتر و طولانیتر لازم است. اما پیام آن جذاب است: برای داشتن رودهای سالمتر، شاید فقط غذا دادن به باکتریهای مفید کافی نباشد؛ شاید لازم باشد تنوع آنها را هم افزایش دهیم.
